ABŞ hərbçiləri, arxiv şəkli

İraqda müharibəyə başlamaq Amerikanı itirmək: bu necə baş verdi

31
Hazırda Amerika cəmiyyətində, bütün idarəetmə sistemində ideoloji parçalanmanın olması ilə bağlı hələ də cavabı verilməmiş bir sual mövcuddur: İraq avantürası olmasaydı, bu fəlakət olacaqdımı?

BAKI, 13 avqust — Sputnik, Dmitri Kosırev. ABŞ-ın hazırkı milli fəlakəti, ilk növbədə, uğursuz İraq avantürası nəticəsində yaranıb: hazırda bu, açıq aydındır. Amerikada bu barədə yenicə nəşr olunmuş kitab 2003-cü ilin martında İraqa müdaxilənin başlanması qərarının necə və kim tərəfindən qəbul edildiyini ətraflı təhlil edir. Amma bu kitab təkcə buna görə yaxşı deyil. Kitab həm də məsələnin yalnız o zamankı hakim komandanın — Corc Buş və digərlərinin qeyri-adekvatlığı ilə bağlı olmamasına dair müzakirələrə səbəb olub. Daha dərin suallar var: məsələn, "qeyri-adekvatlıq haradan doğur?"

Söhbət Robert Dreyperin "Müharibəyə Başlamaq. Buş Administrasiyası Amerikanı İraqa Necə Cəlb Etdi" (To Start a War: How the Bush Administration Took America Into Iraq) adlı işi haqqında gedir. Müəllif Buş ailəsi ilə dostluq əlaqələri saxlayırdı – kitabı yazmağa başlayana qədər. Sonradan eks-prezident onunla danışmaqdan imtina edib. Lakin digərləri imtina etməyiblər. Dreyper o dövrün yüzlərlə rəsmisi ilə müsahibə aparıb: bu, mətni oxunaqlı etməsə də, kifayət qədər faydalı edir.

Gəlin məsələyə müasir dövrün insanının gözü ilə baxaq. İraqdakı müharibə Amerikanı və dünyanı nəyə gətirib çıxardı?

1. Ən aydın nəticə: dünyada yeganə fövqəldövlətin olması, onun dünyanı idarə etməsi barədə 90-cı illərin illüziyasına son qoyuldu. Çünki bu fövqəldövlət hamıya göstərdi ki, o, zəif rəqiblə müharibəni qazana bilir, amma belə qələbə həm də qalibi məhv edir.

2. Məlum oldu ki, həm yaxın müttəfiqlərin (Almaniya və Fransa), həm də xoşməramlı tərəfdaşların (Rusiya) belə bir vəziyyətdə öz nöqteyi-nəzəri ola bilər və onlar lazım gələrsə Amerikanı göz ardı edə bilərlər.

3. Elə alındı ki, Amerika İraqı işğal edərək bütün maliyyə gücü və qüdrəti ilə bu ölkəni xoşbəxt və çiçəklənən edə bilmədi. Deməli, ABŞ-ın (və Qərbin) siyasi və dəyərlər sistemi ixracata yaramır ki, bu da dünyanın onlarla müxtəlif ölkəsini düzgün fikirlərə və hərəkətlərə təhrik edir. Yəni, məlum oldu ki, Amerikasız yaşamaq nəinki mümkündür, hətta lazımdır.

4. Hazırda Amerika cəmiyyətində, bütün idarəetmə sistemində ideoloji parçalanmanın olması ilə bağlı hələ də cavabı verilməmiş bir sual mövcuddur: İraq avantürası olmasaydı, bu fəlakət olacaqdımı? İstənilən halda İraq buna mühüm töhfəsini verdi.

Dreyperin kitabı bizə, ilk növbədə, tamamilə təsadüfi görünən bir süjeti göstərir: Amerika kəşfiyyatının deqradasiyasını. Sən demə, 90-cı illərin sonunda Mərkəzi Kəşfiyyat İdarəsinin Bill Klinton administrasiyası ilə problemləri yaranıb. Məsələ hətta MKİ-nin bir neçə hissəyə bölünməsi perspektivinə qədər gedib çıxıb. Ancaq 2001-ci il sentyabrın 11-də terror aktı baş verdi və MKİ-nin o zamankı rəhbəri Corc Tenetdə idarənin təsirinin dirçəltməklə bağlı ümidlər yarandı.

Yeri gəlmişkən, 90-cı illərdə MKİ-nin uğursuzluqlarının öz səbəbləri var idi. Lakin bundan sonra gülməli bir vəziyyət yarandı – məhz Yaxın Şərqdə (bütün İraq süjetinin nəticələrindən məlum olduğu kim) ağıllı və bacarıqlı mütəxəssislərin çatışmazlığı yarandı. Bu məqamda Tenetə sübut edilməyəni – İraq lideri Səddam Hüseynin 11 sentyabr terror aktını törətmiş "Əl-Qaidə" ilə əlbir olduğunu və ABŞ-a qarşı kütləvi qırğın silahı hazırladığını sübut etmək lazım gəldi.

Bəs belə hallarda pis kəşfiyyat necə davranır? Saxtakarlıq edir və ona inanmağı xahiş edir. Yeri gəlmişkən, 2003-cü illə müqayisədə vəziyyət o qədər də dəyişməyib. "Amerika seçkilərinə Rusiyanın müdaxiləsi" hekayəsi də açıq-aşkar yararsız tezis üzərində qurulub. Ümumiyyətlə, ağıllı kəşfiyyat dövlətə pulunu saxlamağa kömək edir, axmaq kəşfiyyat isə onun üçün böyük problemlər yaradır.

Əgər şəxsən Corc Buş və onun əsas vəzifələrə təyin etdiyi adamlar MKİ-dən bu saxta məlumatı tələb etməsəydilər, heç İraq fəlakəti olmazdı. Bəli, Tenet öz idarəsini "Səddam ABŞ üçün təhlükədir" ideyasını "ictimaiyyətə satan" bir agentliyə çevirdi. Lakin o dövrün bütün əsas personajları — Müdafiə nazirinin müavini Pol Vulfovits və onun rəisi Donald Ramsfeld, Vitse-prezident Dik Çeyni və hamıdan əvvəl prezidentin özü onu tam olaraq buna təhrik edirdilər.

Niyə bunu etdilər? Çünki qlobalizmin, yəni bütün dünyada heç nə ilə məhdudlaşmayan Amerika liderliyinin ideoloqları idilər. Onlar hələ əvvəlki vəzifələrində, 90-cı illərin sonunda Konqresdə "İraqın Azad Edilməsi Aktı"nın qəbul edilməsinə nail olublar, komissiyalar yaradıblar ki MKİ-ni İraqdan (eləcə də İran və Şimali Koreyadan) gələn "təhlükələri" görməməkdə günahlandırsınlar. Terrorçular Nyu-Yorku vuranda isə ölkə idarə olunmayan bir təşvişə düşdü. Adı çəkilən şəxslər bu vəziyyətdən sadəcə faydalanmaya bilməzdilər.

Buşa gəldikdə isə, kitaba əsasən, Səddam onun üçün sadə bir bədheybət deyildi: onu ümumiyyətlə hakimiyyətdə saxlamaq olmazdı – elə digər "düzgün olmayan" xarici liderləri də. Nəhayət ki Amerika üçün özünü yeganə fövqəldövlət kimi göstərməyin vaxtı gəlib çatmışdı.

Nəticə: Dreyperin sözlərinə görə, administrasiyada İraq müharibəsini başlayıb-başlamamaq barədə heç bir müzakirə aparılmadı. Söhbət yalnız nə zaman və necə başlamaqdan gedirdi.

Yəni hakimiyyətə hansısa hazır ideyaları olan adamlar gəlir və onların tabeliyində olanlar isə sırf əvvəlcədən təyin edilmiş bu ideyalara uyğun gələn faktları tapılmalıdırlar (yeri gəlmişkən, bu gün ABŞ-da eyni vəziyyət baş verir, əsasən Çinlə münasibətdə.)

İdeyalar əvvəlcədən təyin ediləndə və faktlar onlara uyğun gəlməli olanda bu, fövqəldövlətin hakim sinfinin deqradasiyası və cahilliyi adlanır. Bu, həm də ümumilikdə onun təhsilli sinifinin deqradasiyasıdır.

Prezidentləri, baş nazirləri və ya kralları dəyişmək mümkündür, lakin bütün bir milləti dəyişmək çox çətindir. Bu fikir Dreyperin kitabına verilmiş rəylərdə də səslənir: "cəmiyyətimiz anti-intellektualdır"; "tarixi, sosiologiyanı, mədəniyyəti öyrətdiyi görünüşünü yaradan məktəblər" pul toplayır və təhsil illüziyasını yaradır...

ABŞ-da və ona müttəfiq ölkələrdə təhsilin deqradasiyası ilə bağlı 90-cı illərdə ciddi danışmağa başlayıblar. Görünür "İraq" və digər problemlərin kökü də elə buradadır.

31
İskəndər M raket kompleksi

Moskva ABŞ-ı böyük səhvdən çəkindirir

55
(Yenilənib 20:09 24.09.2020)
Vaşinqton dialoqa razılaşsa, perspektivdə Çin, Fransa, Böyük Britaniya, Hindistan və Pakistan — yəni nüvə silahına malik dövlətlər də müzakirəyə qoşula bilər.

BAKI, 24 sentyabr — Sputnik, Qaliyə İbrahimova, Sofiya Melniçuk. Rusiya Strateji Hücum Silahları Haqqında Müqavilənin (SHS-3) qorunub saxlanmasının tərəfdarıdır və ABŞ-ı onu uzatmağa çağırır. Danışıqlar yaydan bəri uzanır. Vaşinqton sənədin yenidən nəzərdən keçirilməsini tələb edir, Moskva isə nəyisə dəyişməkdən imtina edir. Problemin mahiyyəti nədədir? Ətraflı RİA Novosti-nin materialında.

"Reaksiya eşitmirik"

"Operativ şəkildə həll oluna bilən və həll edilməli olan prioritet məsələ, əlbəttə ki, 2021-ci ilin fevralında başa çatacaq Rusiya ilə ABŞ arasında Strateji Hücum Silahları Haqqında Müqavilənin uzadılmasıdır. Biz amerikalı tərəfdaşlarımızla belə danışıqlar aparırıq", – Vladimir Putin BMT Baş Assambleyasının 75-ci sessiyasının açılışında bildirib.

Rusiya prezidenti ölkələri yeni raket sistemlərinin yerləşdirilməsində də təmkinli olmağa çağırıb. Ötən il Birləşmiş Ştatlar Kiçikmənzilli və Ortamənzilli Raketlərin Ləğvi Barədə Müqavilədən çıxıb. Bundan sonra Moskva raketlərin Avropada yerləşdirilməsinə moratorium elan edib.

Putin vurğulayıb: "Təəssüf ki, biz hələ ki nə amerikalı tərəfdaşlarımızdan, nə də onların müttəfiqlərindən təklifimizə reaksiya eşitmirik".

SHS-3-ü uzatmağı BMT Baş katibi Antoniu Quterreş dəfələrlə tövsiyə edib. Amma o, ABŞ-ın Çini də müqaviləyə qatmaq tələbinə mənfi reaksiya verib. Amerikalıları "böyük səhv" etməkdən Rusiyanın daimi nümayəndəsi Vasili Nebenzya da çəkindirib.

Strateji təhlükəsizliyin sütunları

SHS-3 nüvə texnologiyalarına nəzarət sahəsində əsas sənəddir. 2010-cu ildə onu imzalamaqla Moskva və Vaşinqton strateji arsenalları ixtisar etməyi öhdələrinə götürüblər. Bu proses hələ 70-ci illərin əvvəllərində soyuq müharibə tərəflərinin Strateji Silahların Məhdudlaşdırılması (SSM-1) haqqında ilk müqaviləni bağlaması ilə başlayıb. O vaxtdan bəri bu sahədə yeddi ikitərəfli saziş qəbul olunub.

ABŞ onları heç vaxt şübhə altına almayıb. Lakin Donald Trampın prezidentliyi hər şeyi dəyişib. Ağ Ev rəhbəri razılaşmaları müasir reallıqlara uyğunlaşdırmağa çalışır və yeni silahlanma yarışının başlaması perspektivi onu qorxutmur.

ABŞ 2019-cu ilin avqustunda Kiçikmənzilli və Ortamənzilli Raketlərin Ləğvi Barədə Müqavilədən çıxmaq barədə qərarını Rusiyaya olan iddiaları ilə izah edib. İddia olunurdu ki, Moskva sənədlə qadağan olunmuş SSC-8 (Rusiya təsnifatında 9M729) raketlərini sınaqdan keçirib. Amerikalılar aydın sübutlar təqdim etməyiblər.

Amma qeyri-formal söhbətlərdə onlar etiraf ediblər ki, problem Moskvanın hərəkətlərində deyil. Pentaqon Çini kiçikmənzilli və ortamənzilli raketləri yaratmaqda şübhəli bilib və Çin hökumətinin strateji silahlarla bağlı danışıqlara qoşulmasını tələb edib. Pekin isə bu arzulara məhəl qoymayıb.

2020-ci ilin mayında ABŞ Açıq Səma Müqaviləsindən (ASM) çıxıb və yenə Moskvanı günahlandırıb – guya ruslar təftiş uçuşlarına mane olur. Rusiya Müdafiə Nazirliyi bunu təkzib edib. Qurumda hesab edirlər ki, amerikalılar kosmosa daha fəal şəkildə yiyələnmək niyyətindədirlər. ASM isə onların əl-qolunu bağlayırdı.

Nüvə pariteti

"ABŞ və NATO Çinin nüvə proqramının sürətlə inkişaf etməsindən narahatdırlar. Görünür, çinlilər bu məsələdə Vaşinqton və Moskva ilə paritet əldə etmək niyyətindədirlər", – ABŞ-ın silahlara nəzarət üzrə xüsusi nümayəndəsi Marşall Billinqsli yayda bildirirdi.

Vaşinqtonun narazılığına səbəb olan daha bir faktor odur ki, SHS-3 Rusiyanın taktiki nüvə potensialını artırmasını məhdudlaşdırmır. Billinqsli strateji silahların hazırkı yoxlanılması mexanizmini də tənqid edib.

Diskussiyalara hər halda start verilib, amma amerikalılar növbəti şərtləri irəli sürüblər.

"ABŞ Rusiyanın ən yeni silahlarını da müzakirəyə daxil etməyi tələb edir ki, bu da açıq qapını döymək (yəni aşkar olanı, heç kəsin qarşı çıxmadığını sübut etmək – red.) deməkdir", — Nebenzya bildirib.

"Yaxşı təklif"

Görüşlərin ikinci mərhələsi sentyabrda heç bir irəliləyiş olmadan başa çatıb. ABŞ-ın yeni tələbi var – əlavə çərçivə sazişlərini qəbul etmək.

Amerikalılar oraya yalnız strateji deyil, həm də taktiki nüvə arsenallarını da əlavə etməyi təklif edirlər. Yeganə güzəşt – Vaşinqton Çinin danışıqlar prosesinə qoşulmasını təxirə salmağa razılıq verib.

"Biz Rusiyaya yaxşı təklif verdik", — Billinqsli bildirib.

Rusiya Xarici İşlər Nazirliyindən (XİN) bildiriblər ki, Moskva müqaviləni yalnız hazırkı formada uzadacaq. Onun qüvvədə olma müddəti bir neçə aydan sonra başa çatır və nəyisə dəyişməyə vaxt yoxdur. Qurumdan bildiriblər ki, razılaşmanı amerikalılar özləri uzadırlar.

"Əgər ABŞ maraq balansı əsasında yeni bir şey hazırlamağa hazırdırsa, saziş mümkün olacaq. Amma vaxt lazım olacaq", - Rusiya Xarici İşlər nazirinin müavini Sergey Ryabkov bildirib.

"ABŞ preferensiyalar istəyir"

"Alternativlər azdır: ya SHS-3 dəyişilmədən uzadılır, ya da ondan tamamilə imtina edilir", - silahlara nəzarət problemləri üzrə mütəxəssis Yevgeni Myasnikov bildirir.

O, müqavilənin əsas dəyərini strateji silahların yoxlanılması sistemində görür: "Əvvəlki dövrlərdə bir-birinin fəaliyyətinə nəzarət etmək çətin idi. Tərəflər ən pis ssenaridən çıxış edirdilər ki, bu da gərginliyi artırırdı. Sistem dağılsa, keçmişin təkrarlanması riski artacaq".

PİR Mərkəzinin yeni texnologiyalar və beynəlxalq təhlükəsizlik proqramının direktoru Vadim Kozulin şübhə etmir: müqavilə uzadılacaq. O, ABŞ-ın tələblərini üstünlükləri artırmağa yönəlmiş oyun kimi qiymətləndirir.

"Tramp öz ampluasındadır: sazişin imzalanmasından əvvəl daha çox üstünlük əldə etmək istəyir. Lakin demək olar ki, vaxt qalmayıb və amerikalılar (sazişi - red.) uzatmağa razılaşacaqlar. Yeni şərtlər gələcək müzakirələrin mövzusudur. Üstəlik, Rusiyanın da taktiki nüvə arsenalı və Amerikanın Avropadakı silahlarına dair təklifləri var", – ekspert vurğulayır.

O qeyd edir ki, SHS-3-ə pilotsuz sistemlər daxil deyil, baxmayaraq ki, onlar da nüvə silahı daşıyıcıları hesab edilə bilər.

"Pilotsuz uçan aparatlar Rusiyada çox sayda suallar yaradır. Əslində onlar da elə qanadlı raketlərdir — çoxdəfəlik istifadə nəticəsində onlar ciddi təhlükə törədir. Lakin SHS-3 üzrə görüşlər çərçivəsində Moskva bu mövzuya hələ ki toxunmur", - Kozulin qeyd edir.

Onun sözlərinə görə, nəzarət sisteminin saxlanması indi əsasən ABŞ-dan asılıdır. Əgər Vaşinqton dialoqa razılaşsa, perspektivdə Çin, Fransa, Böyük Britaniya, Hindistan və Pakistan — yəni nüvə silahına malik dövlətlər də müzakirəyə qoşula bilər.

55
Əlaqədar
Medvedev: "Məgər nüvə silahlarının uçuş hədəflərini kimsə dəyişib?"
Çənədəki maska, Beyrut, nüvə silahı və millətin imicini "yuyan" dovşan qanı
Politoloq: “İran nüvə anlaşması ilə bağlı taktiki gedişlər etməyə çalışır”
Trampın elçisi: "Nüvə silahlarını Avropadan çıxarmayacağıq!"
ABŞ Rusiyaya bütün nüvə gücünü göstərəcək
Avropa İttifaqının bayrağı (Aİ), arxiv şəkli

Liberal həmfikirlik demokratik totalitarizm uğrunda mübarizə kimə lazımdır?

8
(Yenilənib 17:31 24.09.2020)
Avropanın hansı ölkəsini istəyirsən seç, orada mütləq şəkildə "rusiyapərəst" mövqenin sistemdənkənar KİV və sosial şəbəkələrdə populyar olmasına dair müzakirəyə rast gələcəksən

BAKI, 24 sentyabr — Sputnik, Vladimir Kornilov. Qərb tərəfindən artıq de-fakto elan olunan soyuq müharibə tamamilə yeni fazaya daxil olur. Rusiya əleyhinə ritorikadan sonra rəsmi ideologiyaya uyğun olmayan fərqli düşünənlərin də təqib olunmasına dair çağırışlar eşidilir. Vəziyyətin inkişafını izləyərkən məlum olur ki, biz artıq bütün bu anti-Rusiya əleyhinə hücum və sanksiyaların əsas hədəfi deyilik.

Avropa Parlamentinin Rusiya və Rusiya siyasəti ilə bağlı son qətnamələrinin nə qədər sərt olduğu görünür. Yeri gəlmişkən, onlarda hətta Rusiyanın Konstitusiyasını dəyişməyə dair tələb də yer alıb. Lakin həmin qurumun tribunasından Avropa Komissiyasının rəhbəri Ursula fon der Lyayen çıxış edir və o öz çıxışında Rusiyanın adını cəmi bir dəfə çəkir. Lakin necə! O, "Rusiya ilə daha sıx münasibətlərin lehinə olanları" təhdid edir. Yəni bu müraciət daha çox Moskvaya deyil, Avropa Birliyi daxilində xarici siyasətdə daha sağlam bir Brüssel yanaşmasına ümid etməyə cəsarət edən dövlətlərə və xüsusilə siyasi qruplaradır. Almaniyanın sabiq müdafiə naziri bununla da Avropa müxalifətinə xəbərdarlıq edir: "Biz sizin arxanızca gəlirik".

Qeyd etmək lazımdır ki, Qərb mətbuatı da bu geniş "padşah" nitqində Rusiya haqqında qısa xatırlatmanı əsas mesaj olaraq qeyd edir və onu ilk səhifələrə çıxardır: "Avropa İttifaqının lideri Rusiya ilə əlaqələrə qarşı xəbərdarlıq edir". Yəni bu tezis daha geniş ictimaiyyətə çatdırılmalı və elə bu mətbuatın özü tərəfindən müntəzəm olaraq "Kremlin faydalı axmaqları" yarlıqları asılan bütün şəxslər tərəfindən eşidilməlidir.

Heç bir şübhə yoxdur ki, daxili müxalifətə qarşı münasibətin sərtləşməsi – bəzi avropalı siyasətçilərin əmin etdiyi kimi "Berlin pasiyenti" ətrafında qalmaqala reaksiya deyil. Yəqin ki, bu daha çox Rusiyanın Berlindəki səfirliyinin divarları önündə "Putin! Putin!" şüarlarına cavabdır. Bu həm də həqiqət sözünü eşitmək qorxusudur, hansı ki Almaniyanın özündə daha çox böyük hörmətlə istifadə olunur.

Bu "problem" barədə bu günlərdə Almaniyanın "Süddeutsche Zeitung" qəzeti birbaşa danışıb. Sözbəsöz sitat gətiririk: "Navalnının zəhərlənməsinin xeyli mübahisələr yaratdığı Almaniyada Rusiya dövlət KİV-inin təsiri böyükdür. Dövlət televiziyasının alman dilli bölməsi "RT Deutsch"un məqaləsi inanılmaz dərəcədə populyardır: ЕСВС-nin (Xarici əlaqələr üzrə Avropa Xidməti – red.) məlumatına görə, onlar hazırda Almaniyanın sosial şəbəkələrində sitat gətirilməyə görə ikinci yerdədirlər".

"Süddeutsche Zeitung" müəllifləri bunun niyə baş verməsi, həmçinin niyə son illərdə Almaniya qəzetlərinin populyarlığının aşağı düşməsi barədə düşünmək vəziyyətində deyillər. Onların fikrincə, Rusiya KİV-inin Avropada əsas məqsədi – Avropa cəmiyyətinin nizamlı cərgələrinə "şübhələr daxil etməkdir". Maraqlıdır ki, nə vaxtdan qərb jurnalistləri şübhələrin mövcudluğunda nəsə pis və dəhşətli bir şey olduğunu düşünürlər? Guya demokratik Avropa həmişə (ən azından sözdə) totalitarizm və rəsmi həmfikirliliyi tənqid edirdi. İndi isə qərb jurnalistləri və siyasətçiləri həmvətənlərinin "zəhərləmələr" və "müdaxilələr" haqqında xəbərlərdə hər hansı bir məna axtarmağa cəhd edərək, tənqid olmadan yalnız yuxarıdan eşidilən "vahid düzgün" versiyanı retranslyasiya edən yerli qəzetlər və xəbər kanallarına sağlam alternativ axtarmalarına gerçəkdən təəccüblənirlər.

Bu təkcə Almaniyaya aid deyil. Avropanın hansı ölkəsini istəyirsən seç, orada mütləq şəkildə "rusiyapərəst" mövqenin sistemdənkənar KİV və sosial şəbəkələrdə populyar olmasına dair müzakirəyə rast gələcəksən. Məsələn, çexiyalı ekspert Yan Şir bunu jurnalistlərin "hazırlıqlı olmamaları" ilə bağlayıb. Onları sadəcə "düzgün istiqamətləndirmək" lazımdır: məsələn, onları Donbasdakı üsyançıları "separatçılar" yox, "Rusiya ordusu" adlandırmağa məcbur et və dərhal da lazımı nəticəni alacaqsan. Bu illər ərzində heç kimin Donbasda rus ordusunu tapmaması kimin vecinədir? Əsas məsələ oxuculara şübhə və ikili şərhlərə yol verməyən, "bulanıq olmayan" bir mənzərə tətbiq etməkdir. Şirin fikrincə, bunun üçünsə Çexiya televiziyalarına yalnız Rusiya rejiminin Navalnını zəhərləməkdə maraqlı olduğunu və bunu "Noviçok"un köməyilə etmələrinə şübhə belə etməyən (necə də dəhşətlidir!) "düzgün" ekspertləri çağırmaq lazımdır.

Doğrudanmı Şir və onun kimi ekspertlər bütün qəzetlərdə istisnasız olaraq rus "işğalçıları" və ya "zəhərləyən Putin" haqqında məlumat tapan hər hansı bir sağlam düşüncəli insanın gec-tez bu sensasiyalı "faktların" təsdiqini axtarmağa çalışacağını bilmirlərmi? Və ya qəzetlərdə bu barədə heç bir şey tapmayacaqları təqdirdə alternativ mənbələrə müraciət etməyəcəklər? Əslində məhz bununla da Rusiya KİV-inin Avropada daha populyarlaşması izah olunur. Onlar ən azından bu və ya digər problemlə müxtəlif tərəflərdən baxmağa və öz seçimini etməyə imkan verir. Rusiya ilə mübarizədə və Avropa daxilində müxtəlif fikirli insanların təmizlənməsində israrlı olan Qərb ekspertləri isə bundan qorxurlar.

Belə düşkünlüyə daha yeni nümunə - bu həftə İtaliyanın bir sıra regionlarında baş tutan seçkilərdir. "Qırmızıların" ənənəvi olaraq qalib gəldiyi Toskana vilayətində sağçılara meylli olan müxalif "Liqa"nın qələbə perspektivindən qorxan nüfuzlu KİV yenidən anti-Rusiya kartını işığa çıxarıb. Əsas "sübut" isə "Liqa" ilə nə vaxtsa bağlılığı olan elektrik şirkətinin hansısa sahibinin rus həyat yoldaşı var və... o, arvadı üçün Rusiyaya pul köçürməsi edib. Özü də əksinə yox. Lakin oxucunu istənilən halda müxalifətin Kremllə əlaqələrinin olmasına inandırmaq lazımdır – bunun məntiqli olub-olmaması əhəmiyyətli deyil.

"Liqa"nın lideri Salvininin bütün bu illər ərzində heç kimin onda nə "rubl, nə də matryoşka" tapa bilməməsinə dair bəyanatı isə İtaliyanın liberal KİV və Brüssel siyasətçilərini tamamilə maraqlandırmır. Bu spekulyasiyalardan istifadə edən Avropa liberallarının əsas ideoloq və aparıcı ruporlarından biri Qi Verxofstadt Avropa Parlamentinin zalında Salvinini "Putindən pul almaqda" günahlandırır. "Şəxsən mən bizi öyrətmək istəyən bu insanların Avropa İttifaqının dağıdılması üçün pul almaları faktını skandal hesab edirəm", - deyə Belçikanın sabiq Baş naziri bildirib.

Əslində daxili müxalifətə qarşı "ittihamların" mahiyyəti budur – onun həqiqətən rusiyayönümlü olub-olmaması, Moskva ilə əlaqəsi olub-olmamasının heç bir əhəmiyyəti yoxdur. Əsas odur, onun ağzını bağlayasan. Əgər sənin rəqibinin üzünə onun tərəfdarlarından birinin rus həyat yoldaşının olması və ya rəfində matryoşkanın olmasını desəniz, o buna nə cavab verə bilər? Bu metod bir sıra Avropa ölkələrində çoxdan sınaqdan keçirilib.

Avropanın yeni "dəmir qadını" Ursula fon der Lyayenin dilindən rəqiblərin ünvanına səslənən açıq təhdidlərin də mənası budur. Soyuq müharibə "ifritələrə qarşı ov" olmadan mümkün deyil. Avropa bu müharibə zamanı əsir götürmək niyyətində deyil və "beşinci kolon" elan edəcəyinin hamısını silməklə hədələyir. Bu yalnız başlanğıcdır.

8
Аллея флагов возле здания Организации Объединённых Наций (ООН) в Женеве

Azərbaycan Prezidenti bütün ölkələri Ermənistana silah təchizatından çəkinməyə çağırdı

0
(Yenilənib 01:16 25.09.2020)
İlham Əliyev: Etnik təmizləmə aparmış işğalçı ölkənin silahlarla təchiz edilməsi sülh danışıqlarını ciddi şəkildə sarsıdır və işğalçı dövləti yeni hərbi təxribatlara əl atmağa həvəsləndirir.

BAKI, 25 sentyabr - Sputnik. Biz Ermənistana artmaqda olan silah təchizatından ciddi narahatıq. Xüsusilə də Azərbaycanın Tovuz rayonu istiqamətində Ermənistan tərəfindən törədilmiş hərbi təxribatdan sonra.

Sputnik Azərbaycan xəbər verir ki, bu fikirləri Prezident İlham Əliyev BMT Baş Assambleyasının 75-ci sessiyasının ümumi debatlarında videoformatda çıxışında deyib.

Prezident qeyd edib ki, dövlət sərhədindəki toqquşmaların qaynar fazası iyulun 16-da sona çatıb. Növbəti gün - iyulun 17-dən etibarən sentyabr ayına qədər biz hərbi yük təyyarələri ilə Ermənistana min tondan artıq hərbi avadanlığın daşınmasının şahidi olduq. Ermənistanın dünyanın ən yoxsul ölkələrindən biri olduğunu və silahlara milyardlarla dollar xərcləmək imkanına malik olmadığını nəzərə alsaq, silahların ona pulsuz verildiyi qənaətinə gələ bilərik.

Etnik təmizləmə aparmış işğalçı ölkənin silahlarla təchiz edilməsi sülh danışıqlarını ciddi şəkildə sarsıdır və işğalçı dövləti yeni hərbi təxribatlara əl atmağa həvəsləndirir. Bu mənada biz bütün ölkələri Ermənistana silah təchizatından çəkinməyə çağırırıq.

0
Əlaqədar
İlham Əliyev: "Ermənistana qarşı sanksiyalar tətbiq olunmalıdır"