Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev səs verərkən

Növbədənkənar seçki qərarı hədəflərinə çatdı - Suqsvanq vəziyyət

741
(Yenilənib 20:04 07.02.2018)
İlham Əliyev rəqiblərinin sabotajını zərərsizləşdirə bildi və onları suqsvanq vəziyyətinə saldı

BAKI, 6 fevral — Sputnik. Şahmatda belə bir termin mövcuddur – suqsvanq. Yəni, hər hansı bir gedişi əlverişsiz nəticə ilə başa çatan mövqe. İstənilən gediş məğlubiyyətə bərabərdir. Peşəkar şahmatçı heç vaxt rəqibinin ona mat elan etməsinə imkan vermir. Suqsvanq vəziyyətində məğlub olduğunu elan edir və rəqibini qələbə münasibəti ilə təbrik edir.

İlham Əliyev, Azərbaycan Respublikasının Prezidenti
© Official website of President of Azerbaijan Republic

Suqsvanq birdən-birə baş vermir. Belə vəziyyət ardıcıl buraxılan kobud səhvlərdən sonra baş verir. Şahmatda hətta bir kobud səhv oyunun taleyini həll etməyə qadirdir. Lakin belə bir ənənə də mövcuddur. Ki, rəqibinin zəif olduğunu görən qroysmester qısa müddətə qələbə qazanmaq istəmir, oyunu davam etdirir və rəqibini seytnot vəziyyətinə — düşünmək üçün vaxt çatışmazlığına salır. Sonra ya məğlubiyyətin etirafı gəlir, ya da oyun davam edir və zəif şahmatçı suqsvanq vəziyyətinə çatır.

Hər şahmatçını belə vəziyyətə salmaq mümkün deyil. Suqsvanqa düşməmək üçün Bob Fişer olmağa da ehtiyac yoxdur. Sadəcə, düşünməyi və oynamağı bacarmalısan.

Beləliklə, hakimiyyət uğurlu debüt elədi. İlk növbədə hakim siyasi elita namizədini müəyyənləşdirdi, digər tərəfdən seçkinin vaxtını 6 ay tezləşdirdi. Bununla da, müxalifət zəif durumda yaxalandı, vəziyyəti dəyişməyə nə vaxt, nə güc qaldı.

Bu həftə YAP elan etdi ki, namizədini dəyişmir. Əksər siyasi analitiklərə bu gediş qeyri-adi gəlmədi. Lakin əksər müxalifyönümlü ekspertlər bu seçkilərdə hakimiyyətin başqa namizədlə çıxış edəcəyini iddia edirdi. Və son hadisə iqtidar opponentləri üçün uğursuz başlanğıc oldu.

Anlamaq lazım idi ki, namizəd dəyişə bilməz, intriqasız siyasət olmur, intriqa olan yerdə qruplaşma olur və çox vaxt qruplaşmaların mövcudluğu manevr edən liderin maraqlarına cavab verir. İstənilən komandada belədir. Bu baxımdan, bəlli idi ki, hakim siyasi elitada birləşdirici simanın namizədliyi irəli sürüləcək və baş verənlər, məhz onun birləşdirici olması fikrini möhkəmləndirir.

İlk gediş müxalifət üçün uğursuz oldu. Müxalifət son 25 ilin düşüncəsini yenə də əsas gətirirdi – Qərb bizə kömək edəcək. Bu versiya indi əvvəlkindən daha zəif, pıçıltı ilə səslənsə də, ona inananlar var idi. Qərbin kimin yanında olacağı iki arqumentlə bəlli idi. Birincisi, Qərb Rusiya vətəndaşını vahid namizəd elan edən qurumla əməkdaşlığa ehtiyatla yanaşacaq, ikincisi, Qərb Azərbaycanda yeni əmlak bölgüsünü istəmir. Müxalifət isə az qala hər bir villanı da "özələşdirməyə" iştahlanmışdı. Siyasəti bilənlər üçün aydın idi ki, Qərb struktur islahatlarını istəyir, hakimiyyəti dəyişmək yox.

Ən əsas arqument ondan ibarətdir ki, rəsmi Bakı Qərbin bütün enerji layihələrində hələ də ən önəmli tərəfdaşdır. Müxalifət isə enerji layihələrini, Qərbin önəm verdiyi tədbirləri də sərt tənqid edir. Qərb öz tərəfdaşını mövqeyi aydın olmayan qüvvəyə dəyişməyə həvəsli olmalı idimi? Ritorik sualdır.

Daha bir nüansa diqqət yetirək. Qərb Azərbaycanda hakimiyyəti zəiflətmək istəsəydi, vaxtilə Gürcüstan və Ukraynada atdığı addımı atardı — güclü media yaradardı. Bu, yoxdur. Mövcud olan, qərbpərəst media örtüyü olan balaca KİV isə müxalifətin bir qanadını təmsil edir və təsir imkanı olduqca zəifdir. Artıq qrantlar vasitəsilə də müxalifəti gücləndirmək taktikası yoxdur. Olan-qalan pullar da (hansısa adlarla ölkəyə gətirilən) ümumi işə sərf edilmir, hara xərclənir — bunu siyasi fəalların hamısı bilir.

Öncədən də vurğulamışdıq ki, Azərbaycanda olan nüfuzlu diplomatlardan biri bu sətirlərin müəllifi ilə söhbətində bəzi müxalifətçilərin görüşlərdə yalnız şikayət etməsini ağlayan uşağın "əmzik davası"na bənzətmişdi. Nə ciddi strateji düşüncə, nə islahat paketi olan, yalnız "əmzik davası" aparan qüvvəyə kim dəstək verər ki?

Beləliklə, növbədənkənar prezident seçkisi nə ilə bağlıdır? Ölkə daxilində baş verənlər iqtidarı tələsməyə vadar edə bilməzdi. 6 ay sonra da vəziyyət müxalifətin xeyrinə olmayacaqdı və hakimiyyətin namizədinin qələbəsi təmin ediləcəkdi. Müxalifətin "ilin sonuna qədər vəziyyət köklü dəyişəcək" tezisi də işləmir.

İkinci arqument ondan ibarət idi ki, manatın kursu sərbəstləşəcək, milli valyuta tam dəyərdən düşəcək. Yanlış yanaşma idi. Bəlli idi ki, neftin qiyməti qalxır, seçkilərə qədər manatın kursunu saxlamaq mümkün olacaq.

Bəzi yeni siyasi qüvvələrin arqumenti isə ondan ibarətdir ki, iqtidar həbsdə olan İlqar Məmmədovun artan reytinqindən təşvişə düşüb. Hər bir versiyanın yaşamaq haqqı var. Lakin tənqid və təhlil olunmaq haqqı da mövcuddur. Hansı arqumentlərə görə siyasi elita İlqar Məmmədovdan bu qədər çəkinməlidir? Onun arxasında güclü siyasi təşkilat dayanmır, geniş xalq kütlələrinin dəstəyi yoxdur, vaxtilə populyar olan "bizim hakimiyyətə gəlməyimiz 8 ölkə ilə razılaşdırılıb" perspektivi yoxdur.

İstisna deyil ki, bu məsələdə xarici amillər mövcuddur. Lakin situasiyaya real və soyuqqanlı yanaşmaq lazım gəlir. ABŞ, Rusiya, Türkiyə, İran Azərbaycanda hakimiyyət dəyişikliyi istəyirmi? Vaşinqton ən azı enerji layihələrinə görə Bakını dəstəkləyir. Rusiya hakimiyyətinin Azərbaycan iqtidarına münasibəti müsbətdir. Martda Rusiyada prezident seçkisidir. Putin qələbə qazanacaq, bu, birmənalıdır və deməli, İlham Əliyevə münasibət dəyişməyəcək. Türkiyənin siyasi elitası, şəxsən prezident Ərdoğanın açıq rəğbəti İlham Əliyevədir. İran siyasi elitası "kürd, fars, erməni – bunlar türkün düşməni" şüarından hələ də əl çəkməyən millətçi qüvvələri yox, məhz indiki iqtidarı dəstəkləməyə meyllidir.

Düzdür, payızda Rusiya, Türkiyə və Ermənistanda vəziyyət bir qədər gərgin ola bilər. İlin sonu ABŞ-da Konqressə seçkilərdir. Bu baxımdan, münasib vaxt — payıza qədər seçkiləri elan etmək daha məqbul idi. Bu da baş verdi.

Beləliklə, gedişlər edildi. Milli Şura seçkini boykot qərarını verdi. Yanlış qərar olsa da, yaşamağa haqqı var. Lakin siyasi partiya məhz seçkilərdə iştirak üçün formalaşır. Bütün seçkiləri boykot edən partiyanın ictimai dəstəyi ola bilərmi? Növbəti ritorik sual oldu. Lakin bu qurumun qəbul etdiyi qərara hörmətlə yanaşaraq, əks arqumentlərə nəzər salaq.

1998-ci ildə Azərbaycan müxalifətinin önəmli qismi prezident seçkisini boykot etsə də bu, böyük dövlətlərin seçkidə Heydər Əliyevi qalib kimi tanımalarına mane olmadı. Ümumiyyətlə, boykotun effektli olması üçün iki amilin olması mühümdür: müxalifətin geniş xalq dəstəyinə malik olması və beynəlxalq ictimai rəyin təzyiqləri. Azərbaycanda bu amilin heç biri yetərincə deyil.

Seçkidə iştirak müxalifətə nə verir? Cavab sadədir – heç nə. Suqsvanq anlayışı məhz bu vəziyyətin cavabı idi. Bu baxımdan, seçkidə iştirak və boykot nəticə etibarilə elə də fərq etmir. Müzakirələri bu istiqamətdə aparmaq məğlubiyyəti qaçılmaz edir. Ukrayna variantı və yaxud "narıncı inqilab" dediyimiz variant da real deyil.

Bir şeyi nəzərə almaq lazımdır ki, Azərbaycanda polisin və digər silahlı hökumət strukturlarının sayı müxalifət tərəfdarlarının sayından dəfələrlə çoxdur. Bu baxımdan müxalifət yeni, çevik konsepsiyalara, düşünülmüş modellərə üstünlük verməli idi. Bunu etmədi. Bu barədə müzakirə aparılırmı? Müxalifət daha çox bir-birinə qarşı savaşa üstünlük verir. Bu isə imitasiya üçün lazımdır, qələbə üçün yox.

Bu gün bəziləri "gizli gündəm"dən danışır. Müxalifət birmənalı olaraq, gündəm yaratmır və ona təqdim olunan havaya oynayır. Ehtimal etmək olar ki, iqtidarın gizli saxladığı qovluqlarda müxalifətlə bağlı planları da var. Suqsvanq vəziyyətində olan siyasi qüvvə üçün daha bir zərbə faciəli sonluqla nəticələnə bilərdi.

Bəs müxalifətin qəfil meydana çıxacaq gündəm savaşına qarşı tədbirləri varmı? Bir qayda olaraq əks-hücuma keçmək, gündəmi dəyişmək və müəyyənləşdirmək iqtidar opponentləri üçün olduqca çətin olur. Müxalifət daha çox ona təqdim olunan gündəmin ardınca "iməkləməklə" məşğul olur. Nəzərə alsaq ki hakimiyyətin gizli saxladığı qovluqlar daha qalındır, onda təşəbbüsün bu dəfə də iqtidar düşərgəsindən gələ biləcəyini təxmin edə bilərik. Boykot qərarı vermək isə ətalətdən çıxmaq, mühasirəni yarmaq təsiri bağışlamır, məğlubiyyəti rəsmiləşdirməyə hazırlıq fonu yaradır. Seçkilərə də çox az vaxt qalır.

Təhlil olunması mühüm olan daha maraqlı bir məqam — "üçüncü qüvvə"nin qarşıdurmadan istifadə edərək, hakimiyyətə gələ bilmək istəyinin olub-olmamasıdır. 1998-ci ildə Etibar Məmmədovun və yaxud Əşrəf Mehdiyevin oynadığı rolu bu dəfə kimsə oynaya bilərmi? Hər halda siyasi müstəvidə belə bir sima görünmür və artıq nə Əşrəf Mehdiyevin 1998-ci ildəki populizmi, nə də ki, Nizami Süleymanovun 1992-ci ildə oynadığı avantüra ictimai dəstək qazana bilər.

Seçkidən sonra kataklizmlər yaşana bilərmi? İlham Əliyev rəqiblərinin (hakimiyyətdə və ya müxalifətdə olan) sabotajını zərərsizləşdirə bildi və onları suqsvanq vəziyyətinə saldı. Lakin, görünən odur ki, ölkə başçısı köhnələrin vəzifələrdən getməsi ilə məsələni yekunlaşdırma fikrində deyil, ümumi sistemi bötövlükdə dəyişmək fikindədir.

Bu baxımdan, hansısa bir məmurun vəzifədən getməsi problemin tam həlli deyil. Bu səbəbdən də, ciddi və köklü şəkildə kadr islahatları həyata keçirilməsi gözlənilir. Seçkidən dərhal sonra köklü dəyişikliklərin ola biləcəyi ehtimalı çoxdur. Bu zaman siyasi rəqiblərin kiçik şansı da əlindən alınır. 25 il ardıcıl məğlubiyyətə uğrayan müxalifətin isə limitində daha bir 25 il yoxdur…

741
Teqlər:
elektorat, siyasi qüvvə, suqsvanq, qüvvə, vəziyyət, növbədənkənar prezident seçkiləri, şahmat, Qərb, hakimiyyət, seçki, İlham Əliyev, Rusiya, Türkiyə, iqtidar, məğlubiyyət, qələbə, müxalifət, Azərbaycan, siyasət, prezident
Əlaqədar
MSK növbədənkənar prezident seçkiləri barədə qərar verib
Əli Həsənov: “Növbədənkənar seçkilər barədə qərar Konstitusiyaya tam uyğundur
Növbədənkənar seçkilərdə irəli sürüləcək namizədlə bağlı qərar verildi
Növbədənkənar seçki hazırlığına başlanacağı tarix bəllidir
Prezidentin köməkçisindən növbədənkənar seçkilərlə bağlı çağırış
İlham Əliyev növbədənkənar prezident seçkiləri elan etdi
Mayk Pompeo və Ceyhun Bayramov, arxiv şəkli

"Asan məsələ": Amerikalıların Qarabağda müharibəni dayandırmaq cəhdləri

89
(Yenilənib 20:32 27.10.2020)
Dağlıq Qarabağ münaqişəsini həll etməyin çətin olmadığını deyən Tramp niyə Azərbaycanla Ermənistanı barışdıra bilmədi.

BAKI, 27 oktyabr — Sputnik, Qaliyə İbrahimova. Dağlıq Qarabağda hərbi əməliyyatlar artıq bir aydır ki, davam edir və indiyə kimi üç humanitar atəşkəs cəhdi baş tutmayıb. ABŞ-ın vasitəçiliyi ilə razılaşdırılmış atəşkəs rejimi uzun sürməyib. Amerikalılar bölgədə təhlükəsizliyi bərpa etməyə söz versələr də, onlara inanan azdır.

Amerikanın oyanışı

"ABŞ Ermənistan və Azərbaycan xarici işlər nazirləri, həmçinin ATƏT-in Minsk Qrupu həmsədrləri arasındakı danışıqlarda vasitəçiliyi öz üzərinə götürüb. Bütün səylərimiz Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin həllinə yönəlib", – ABŞ Dövlət Departamenti üçüncü humanitar atəşkəsin elan olunduğunu bu sözlərlə bəyan etdi.

Rusiyanın vasitəçiliyi ilə əldə olunmuş əvvəlki iki razılaşmanın pozulduğunu nəzərə çatdıran Mayk Pompeo şəxsən bəyan etdi: "Ceyhun Bayramov və Zöhrab Mnatsakanyan (Azərbaycan və Ermənistan XİN-in rəbərləri – red.) atəşkəs rejiminə əməl olunacağına təminat verdilər".

Donald Tramp da Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin nizamlanmasında iştirak etdiyini nümayiş etdirdi. Nyu-Hempşirdə seçicilər qarşısında çıxış edən ABŞ Prezidenti Qafqazdakı münaqişə ilə "məşğul olacağına" söz verdi. "Niyə də olmasın? Məncə, nə edəcəyini bilən adam üçün bu asan məsələdir", – deyə Ağ Ev rəhbəri öz qeyri-adi üslubuna sadiq qalaraq bildirdi.

Amerikalıların Ermənistanı və Azərbaycanı danışıqlar masasına oturtmaq cəhdini Rusiya Prezidenti də dəstəklədi. "Ümid edirəm ki, Vaşinqton bizimlə həmrəylik göstərəcək və münaqişənin nizamlanmasına kömək edəcək", – deyə Vladimir Putin vurğuladı.

Razılaşmanın pozulması

Humanitar atəşkəs rejimi oktyabrın 26-da yerli vaxtla səhər saat 8-də qüvvəyə mindi. Ancaq üstündən heç yarım saat keçməmiş hər iki tərəf razılaşmanın pozulduğunu bəyan etdi.

Azərbaycan tərəfi Ermənistan silahlı qüvvələrini Tərtər və Dağlıq Qarabağla həmsərhəd yaşayış məntəqələrini atəşə tutmaqda günahlandırdı. Ermənistan Müdafiə Nazirliyinin açıqlaması da özünü çox gözlətmədi.

Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev müvəqqəti atəşkəsə etiraz etməsə də beynəlxalq vasitəçiləri məsələyə neytral münasibət göstərməyə çağırdı. "Ermənilər atəşkəs istəyirlərsə, qoy bizim ərazilərimizi tərk etsinlər. Bu baş verməsə, sona qədər mübarizə aparacağıq", – deyə Azərbaycan lideri bəyan etdi.

Rusiyanın Xarici İşlər naziri Sergey Lavrov Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin nizamlanmasında iştirak edən digər dövlətlərə də müraciət edərək, xüsusilə, Türkiyəyə Qafqazdakı nüfuzundan istifadə etməsini məsləhət gördü. "Türkiyənin Xarici İşlər naziri Çavuşoğlu ilə Dağlıq Qarabağ mövzusunda bir sıra telefon danışıqlarımız oldu. Ankaranı münaqişənin sülh yolu ilə nizamlamasını dəstəkləməyə inandırmağa çalışırıq", – deyə Rusiya XİN-in rəhbəri bildirdi.

ATƏT-in Minsk qrupu tərəfləri barışdırmaq cəhdindən əl çəkmir. Oktyabrın 29-da həmsədrlər Cenevrədə Ermənistan və Azərbaycan Xarici İşlər nazirləri ilə görüşəcəklər. Ancaq RİA Novosti-yə müsahibə verən ekspertlər bu məsələyə şübhə ilə yanaşırlar.

Amerikanın təşəbbüsü

Qafqaz regionu üzrə mütəxəssisi Nurlan Qasımov ABŞ-ın Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin nizamlanmasında vasitəçiliyinin lap əvvəldən uğursuzluğa məhkum olduğunu bildirir. Onun sözlərinə görə, hər iki tərəf müvəqqəti atəşkəsdən ehtiyat qüvvə yığmaq və münaqişə bölgəsindəki mövqelərini gücləndirmək üçün istifadə edir.

"Hazırda Laçın dəhlizi uğrunda döyüşlər gedir. Əgər Azərbaycan dəhlizi ələ keçirsə, Ermənistanla Dağlıq Qarabağ arasındakı birbaşa əlaqə kəsiləcək. Bu isə münaqişənin nizamlanması prosesini kökündən dəyişəcək", – deyə Qasımov bildirib.

Mütəxəssis Vaşinqtonun nizamlanma prosesindəki fəallığını Amerikadakı seçki kampaniyası ilə əlaqələndirir. Bununla belə, ABŞ-ın yeni rəhbərliyinin Cənubi Qafqaza marağını tez itirəcəyinə də əmindir.

"İndiyə kimi Vaşinqtondan münaqişənin nizamlanması ilə bağlı yeganə təşəbbüs 1999-cu ildə irəli sürülüb. Həmin vaxt Ki-Vestdə keçirilən görüşdə ABŞ-ın vasitəçisi Pol Qobl ərazilərin mübadiləsi planını təklif etdi: Dağlıq Qarabağ ətrafındakı yeddi bölgə Azərbaycana qaytarılır, Bakı isə Ermənistan-İran sərhədindəki Mehri dəhlizini alaraq Dağlıq Qarabağı və Laçın dəhlizini Ermənistana verir. Lakin İrəvan Mehri dəhlizinin Dağlıq Qarabağı dünya ilə əlaqələndirdiyini əsas gətirərək bu təklifdən imtina etdi. Həmin vaxt Dağlıq Qarabağın ermənilərdə qalması ilə razılaşmayan Azərbaycan tərəfi də planın reallaşmasına razılıq vermədi", – deyə Qasımov xatırladır.

O, ABŞ-ın 1990-cı illərdə Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin nizamlanması ilə bağlı hərəkətlərini tərəfləri barışdırmaq istəyi ilə deyil, "Qafqazın neft və qaz sektoruna sərmayə yatırmaq" arzusu ilə izah edir.

"Bundan sonra Qərb Cənubi Qafqazda neft və qaz boru kəmərlərinin tikintisinə böyük sərmayə qoydu. Azərbaycan nefti Avropadakı Rusiya enerji qaynaqlarına alternativ sayıldı və amerikalılar buna hər cür dəstək verdilər. Müharibə bu layihələrin həyata keçirilməsinin qarşısını ala bilərdi. Ancaq Qoblun planının iflasından sonra Vaşinqton sülhməramlı təşəbbüsünü tamamilə Rusiyaya ötürdü", – deyə Qasımov xatırladır.

Vaşinqton seçkidən sonra Qafqazı unudacaq

ABŞ və Kanada İnstitutunun baş elmi işçisi Pavel Koşkin də Amerikanın sülhməramlı vasitəçiliyini seçkiöncəsi vəziyyətlə əlaqələndirir.

"Tramp üçün bəzi ştatlarda çoxluq təşkil edən erməni diasporunun səsini almaq vacibdir. Bu səbəbdən də münaqişənin həllinə kömək etmək üçün vədlər verir. Ancaq seçkidən sonra Vaşinqton yenidən Qafqazı unudacaq", – deyə ekspert bildirir.

Koşkinin fikirncə, amerikalıların Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin nizamlanma prosesindən uzun müddət kənar qalması okeanın o biri tayından konfliktin idarəolunan münaqişə təsiri bağışlaması ilə əlaqədardır: "ABŞ-da Dağlıq Qarabağ problemi Ukrayna və ya Gürcüstandakı vəziyyətdən fərqli olaraq, qarışıq məsələ kimi qəbul olunmur. Çünki digər dondurulmuş münaqişələrdən fərqli olaraq, Dağlıq Qarabağ məsələsində hər zaman Moskva ilə konsensusa getmək imkanı var".

Ağ Evin yeni rəhbəri kim olursa-olsun, Dağlıq Qarabağ münaqişəsi ABŞ üçün əhəmiyyət kəsb etməyəcək. Ancaq vacib məqam odur ki, Qarabağ münaqişəsi Vaşinqtonun Moskvanın fikirlərinə güvəndiyi çox az sayda məsələlərdən biridir.

89
Teqlər:
ABŞ, ATӘT-in Minsk Qrupu, Atəşkəsin pozulması, dinc sakinlər, erməni təcavüzü, erməni təxribatı, Ermənistan-Azərbaycan, Dağlıq Qarabağ münaqişəsi
Mövzu:
Azərbaycan və Ermənistan arasında müharibə
Əlaqədar
Ermənistanı xilas etmək istəyirsinizsə, deyin, çıxsın bizim torpaqlardan - İlham Əliyev
Azərbaycan Cenevrədə mənalı danışıq gözləyir
İlham Əliyev: "Bu üç ölkə məgər imkanlara malik deyil ki, aqressora öz yerini göstərsin?"
İlham Əliyev: "Azərbaycanlılar Dağlıq Qarabağa, o cümlədən Şuşaya qayıdacaqlar"
Azərbaycan Prezidenti: "Atəşkəsi istəyən niyə silah göndərir Ermənistana?"
Bakıda tibbi maskada olan insanlar, arxiv şəkli

İkinci dalğa, amerikalıların çətin seçimi təhlükəli Makron

118
(Yenilənib 02:00 27.10.2020)
Yeni "20-liy"in üzərində “Qarabağ Azərbaycandır” yazılacaq. Ümid edək ki, bu manat çapdan qayıdana qədər yazı reallıqda əksini tapacaq. Biz də elə köhnə "iyirmilik"lə Şuşaya, Laçına avtobus bileti alacağıq.

BAKI, 26 oktyabr — Sputnik. 7x7 həftənin ən yaddaqalan 7 hadisəsini şərh edir

Kəndir

Azərbaycan əsgərinin zəfər marşı davam edir. Ötən həftə Cəbrayıl, Füzuli, Qubadlı, Xocavənd, Zəngilan, Kəlbəcər rayonunun kəndləri, Zəngilan və Qubadlı şəhəri erməni işğalçılarından təmizləndi.

Paşinyanın Qərbə yalvarışları da davam etdi – Rusiya və Avropa ölkələrini ayrı-ayrılıqda dəng edən baş nazir NATO-nun da qapısını döydü, ancaq ona Brüsseldə dedilər ki, NATO tərəf deyil, gedin, öz probleminizi özünüz həll edin.

Paşinyan, deyəsən, nəhayət, başa düşür ki, qaranlığını aydınladacaq şamı öz əlində tutmayanın gecəsi zülmətə məhkumdur. O şam da yoxdur – erməni ordusu qocaların, uşaqların, qadınların ümidinə qalıb. Nəvələri ilə oynamaq yaşında olan ahıllar əlində avtomat ön cəbhəyə göndərilir, qadın bölmələri yaradılır, ermənilərin özünün yaydığı videolardakı azyaşlını isə hamımız gördük.

Yaxşı olar ki, erməni diasporu öz ölkəsinə humanitar yardımı dayandırıb, Paşinyana ağ bayraq göndərsin. Ağır məğlubiyyətlə üz-üzə olan baş nazir sonra o bayrağı kəndir kimi də istifadə edə bilər.

İtiqovan

Həftənin ən yaddaqalan nəsnəsi Azərbaycan Müdafiə Sənayesi Nazirliyinin hazıladığı PUA-lar idi. Düşmənin yuxusunu ərşə çəkən dronlar döyüş meydanında özünü təsdiq edir, qan uddurur, XXI əsrin müharibə nümunəsini yaradır. Müharibənin ilk 15 günündə düşmənə təkcə dronlar 1 milyarddan çox zərər vermişdi. Ümumilikdə, düşmən 2 milyard dollar dəyərindən artıq texnika itirib. Bu, Ermənistanın dövlət büdcəsi qədərdir. 

Bu gedişlə Yerevanda nəinki (xal) tank qalmayacaq, tank sürməyə adam da qalmayacaq. 

İkinci dalğa

Dünən ölkəmizdə koronavirusa 946 yeni yoluxma faktı qeydə alındı. Bu, artıq antirekorddur. Həftə ərzində koronavirusa yoluxma dinamikası narahatlıq doğuracaq tempdə idi.

Cəbhədə baş verənlər, Azərbaycan Ordusunun müzəffər yürüşü fonunda COVID-19 az maraqlı görünsə də, bizi az narahat etsə də, bu təhlükəni, türklər demiş, küçümsəyə bilmərik – koronavirusun “ikinci cəbhə”yə çevrilməsinə imkan verməməliyik. Dünya hələ peyvənd axtarışını davam etdirir. Koronavirusa qarşı peyvənd kütləvi dövriyyəyə çıxana qədər COVID-19-dan ölənlərin sayının 2 milyondan çox olacağına dair bədbin proqnozlar var.

Hər halda, o dərman tapılıb ortaya çıxana qədər, gəlin, biz maskamızı çənəmizdən bir az yuxarı qaldıraq.

Fransa üçün Makron təhlükəsi

Fransa Prezidenti Emmanuel Makron faktiki olaraq Fransa üçün təhlükəyə çevrilib. Məsələ burasındadır ki, ölkə başçısı 47 yaşlı məktəb müəllimi Samuel Patinin başının kəsilməsindən sonra açıqlamasında İslamın dəyişməli olduğunu bildirib və İslamı terror dini kimi səciyyələndirib. Bu isə təkcə Makrona yox, Fransaya baha başa gəlir. Ölkəyə siyasi təzyiqlər artıb, məhsulları baykot edilir, kiberhücumlar və s. Fransanın özündə də müsəlmanlar Makronu “ağ yuyub, qara sərirlər”.

Bu arada İngiltərənin “Mançester Yunayted” klubunun futbolçusu Pol Poqba da məlum sərsəmləməyə görə Fransa millisindən ayrılacağını açıqlayıb.

Amerikalılar seçim edirlər

Okeanın o biri üzündə prezident seçkisinə sayılı günlər qalır. Noyabrın 3-də amerikalılar seçki qutularına yaxınlaşıb, öz rəhbərlərini seçməlidirlər. ABŞ prezidentinin kim olması bütün dünyanı maraqlandırır, çünki bu adam supergücün başında oturmaqla, demək olar ki, bütün dünyanın taleyinə təsir edir. Deməli, amerikalılar təkcə özləri üçün prezident seçmirlər, bütün dünya üçün vacib adamı müəyyən edirlər. Ona görə də amerikalılardan daha məsuliyyətli olmağı xahiş edirik.

20 manat hansı mesajı verir?

Sosial şəbəkələrdə 20 manatlıq əsginasın üzərindəki iki “20” rəqəminin birləşdirilərək 2020-ci ili ifadə etməsi və üzərində “Qarabağ” sözünün yazılmasının məhz bu il torpaqların işğaldan azad ediləcəyinə işarə vurduğu ilə bağlı müzakirələr gedir.

Bu arada Mərkəzi Bank qərara gəlib ki, bir neçə manatın dizaynını dəyişsin, hansı ki, onların arasında 20 AZN də olacaq. Yeni "20-liy"in üzərində “Qarabağ Azərbaycandır” yazılacaq. Ümid edək ki, bu manat çapdan qayıdana qədər yazı reallıqda əksini tapacaq. Biz də elə köhnə "iyirmilik"lə Şuşaya, Laçına avtobus bileti alacağıq.

Böhranda varlanır

Dünyanın qarmaqarışıq vaxtında Fransanın LVMH şirkətlər qrupunun baş direktoru Bernar Arno bir həftə ərzində sərvətini 8 milyard ABŞ dolları məbləğində artırıb. 15-22 oktyabr arası LVMH-nin səhmləri 6 faiz artıb, buna “Louis Vuitton” və “Dior” markalarının güclü satışları kömək edib.

Görünür, kimlərsə koronavirusa qarşı spirt əvəzinə “Dior” istifadə edir.

118
Artilleriya atəşi, arxiv şəkli

Ermənistan Gorusdan Qubadlını atəşə tutur

0
Hazırda Ermənistan silahlı qüvvələrinin bölmələri Gorus rayonu tərəfdən Qubadlı rayonunun ərazisini artilleriya atəşinə tutur

BAKI, 30 oktyabr — Sputnik. Ermənistan silahlı qüvvələri Gorus rayonu ərazisindən Qubadlı rayonunu artilleriya atəşinə tutur. Bu barədə Sputnik Azərbaycan-a Müdafiə Nazirliyindən daxil olan məlumatda bildirilir.

"Hazırda Ermənistan silahlı qüvvələrinin bölmələri Gorus rayonu tərəfdən Qubadlı rayonunun ərazisini artilleriya atəşinə tutur", - deyə Nazirliyin yaydığı məlumatda bildirilir.

0
Mövzu:
Azərbaycan və Ermənistan arasında müharibə