Амина Дильбази, фото из архива

Ulduz məhəbbət üçbucağı: İki məşhur bəstəkarın bir rəqs kraliçası uğrunda mübarizəsi

4112
(Yenilənib 13:44 14.01.2020)
Azərbaycanın əfsanəvi rəqqasəsi Əminə Dilbazinin Amerikada yaşayan qızı Pərvin Muradova anasının həyatı barədə maraqlı faktları açıqlayıb

Kəmalə Əliyeva, Sputnik Azərbaycan

BAKI, 13 yanvar — Sputnik. Prezident İlham Əliyev Azərbaycanın xalq artisti Əminə Dilbazinin 100 illik yubileyinin qeyd edilməsi haqqında sərəncam imzalayıb. Həmin sərəncam çərçivəsində bir sıra tədbirlərin keçirilməsi nəzərdə tutulub. Bakıda keçirilən bütün yubiley tədbirlərində Əminə Dilbazinin artıq 30 ildir Amerikada yaşayaq qızı, Florida (ABŞ) Texnologiya Universitetinin musiqi professoru, "Musiqi təhsili və autizm" fondunun promouteri və kreativ proqram direktoru Pərvin Muradova iştirak edib. O, Sputnik Azərbaycan-a müsahibəsində xalq artistinin həyatının maraqlı təfərrüatlarını açıqlayıb.

- Pərvin xanım, sizin hər iki valideyniniz - atanız, bəstəkar Cövdət Hacıyev və ananız, rəqqasə Əminə Dilbazi Azərbaycanın xalq artistləri olublar. Belə məşhur şəxslərin qızı olmaq asandır?

- Bu, asan deyil, çox çətindir. Yaxşı mənada mən heç kəsə bunu arzulamıram. Məşhur adamların qızı olmaq sadəcə o baxımdan yaxşıdır ki, yaradıcı insanların mühitində böyüyürsən. Onlar ömürlərinin sonuncu gününə qədər öyrənməyi davam etdiriblər. Atam həmişə deyirdi: "Öyrənmək üçün heç vaxt məhdudiyyət yoxdur. Ömrünün axırına qədər öyrən və heç vaxt elə hesab etmə ki, hər şeyi bilirsən". O, haqlı idi, həmişə nəsə yeni bir şey görməyə və öyrənməyə ehtiyac var. Onlar həmişə işləyirdilər, hətta evdə belə. Bizim evimiz yaradıcılıq laboratoriyasını xatırladırdı.

Mən ailənin ən kiçiyi olmuşam. Evdə mənimlə qalacaq kimsə olmadığından, anam hər yerə məni özü ilə aparırdı. Mən hamını tanıyırdım - Leyla Bədirbəylini, Şövkət Ələkbərovanı və başqalarını. Onların hamısı sadə adamlar idi. Onların hər hansı geniş tələbləri yox idi. Sadəcə, öz xalqını sevirdilər. Həmişə pis vəziyyətdə olan avtobuslarda qastrola gedirdilər, amma heç biri, nə Şövkət xanım, nə mənim anam, nə də başqaları, heç vaxt şikayətlənmirdilər, onlara yaxşı avtomobilin verilməsini tələb etmirdilər.

Onlar öz yaradıcılıqlarını heç vaxt onları televizorda görməmiş insanlara çatdırmağa çalışırdılar. Səkkiz-on saatlıq yoldan sonra səhnəyə çıxırdılar və öz yorğunluqlarını göstərmirdilər. Mən avtobusda onların dizi üstə yatırdım. Şövkət Ələkbərova hətta mənə layla deyirdi.

- Son müsahibələrindən birində Əminə xanım etiraf etmişdi ki, özünü unudulmuş və heç kəsə lazım olmayan adam kimi hiss edir. Niyə?

- Zaman dəyişmişdi, ona görə ölkə də artıq başqa idi. Onu unutmaq mümkün deyildi. Anam Azərbaycan incənətinin yox olacağından narahat idi. O qorxurdu ki, birdən kimsə Azərbaycan rəqslərini mənimsəyər və onlar unudular. Onun çox yüksək standartları var idi. Ona görə də rəqs sənətində baş verənləri qəbul edə bilmirdi. Amma anam üçün təşkil olunan yubiley mərasimlərini görəndən sonra əminliklə demək olar ki, o, unudulmayıb, onu xatırlayırlar.

- O vaxtlar valideynlər qızlarının incəsənətlə, öz növbəsində aktrisalıq, balerinalıq və rəqqasəliklə məşğul olmasının əleyhinə idilər. Bəs Əminə Dilbazinin ata-anası qızlarının bu seçimini necə qarşılamışdılar?

- Nənəm çox müasir qadın olub. O, anamı əvvəlcə onu fortepianoya qoymağı məsləhət görən Üzeyir Hacıbəylinin yanına aparıb, sonra isə o, rəqqasəlik sənətini seçib. Nənəm bugünlə yaşayan insan olmayıb, gələcəyi görüb. Nənəmin ata tərəfi də elə olub.

- Ananız çoxlu qastrollara gedib və onun çox sayda pərəstişkarları olub, ona bahalı hədiyyələr veriblər...

- Bəli, onun pərəstişkarlarının sayı-hesabı yox idi. Ona tez-tez müxtəlif hədiyyələr verirdilər. Bu, bir daha onu göstərir ki, xalq onun yaradıcılığını çox sevirdi. Anam açıq adam idi, özündənmüştəbeh deyildi. Hazırda mən 30 və daha yuxarı yaşlı, hətta ən adi uğurlara belə imza atmamış artistlərlə bir yerdə dayananda onların necə özlərindən müştəbel olduğunu görürəm və düşünürəm ki, bəs bizim ölkənin qızıl nəsli necə oldu? Anam həmişə ictimaiyyətə açıq adam idi. Hamı ona birbaşa müraciət edə və ondan kömək istəyə bilərdi. Bizə hamı gəlirdi və anam onlara bacardığı qədər kömək edirdi. Artist xalqa açıq olanda, onu sevirlər və insanlar ona olan borclarını bir şəkildə ödəməyə çalışırlar.

- Ananızın sevgisini qazanmaq üçün ona Azərbaycanın iki məşhur şəxsi öz əlini uzatmışdı - Fikrət Əmirov və Cövdət Hacıyev. Amma bildiyimiz qədər Əminə xanım seçim edərkən ikincinin üzərində dayanmışdı. Ananız sizə öz sevgi hekayəsini danışmışdı?

- Onların sevgi hekayəsini özləri əlbəttə ki, daha yaxşı danışardılar, çünki onda mən heç dünyada olmamışam. Düşünürəm ki, bu, yaradıcı və ulduz üçbucağı olub. Baxmayaraq ki, anam Fikrət Əmirovla ailə qurmaq fikrini dəyişib, bizim ailələrimiz arasında həmişə əlaqə olub.

Yəqin ki, anamla atam arasında hansısa cazibə olub və ona görə də anam öz seçimində atamın üzərində dayanıb. Anam həyatı boyu həmişə atam üçün ilham mənbəyi olub. Düşünürəm ki, həyatda qazandığı hər şeyə görə atam anama borcludur. Necə deyərlər, hər uğurlu kişinin arxasında bir qadın dayanır. Mənim anam gəmi kapitanı kimi idi. O, həmişə bizi idarə edirdi və biz həmişə əmin idik ki, o, bizə düzgün istiqamət verəcək. Atamın bütün yaradıcılığı ona və bizə həsr olunmuşdu.

Biz isə öz növbəmizdə valideynlərimizin canlı əsərləriyik. Onlar bizim üçün gözəl ailə nümunəsi olublar. Bəxtim gətirib ki, mənim belə valideynlərim olub. Bizim ailədə atamın öz rolu olub, anamın da öz rolu. Biz həmişə anamızın atamıza hörmətini hiss etmişik. İstənilən uşaq üçün bu, çox vacibdir. Çünki xüsusilə qızların ilk məhəbbəti ataları, oğlanlarınkı isə anaları olur və onlar öz övladlarına güc və əminlik verirlər.

- Bu düzdür ki, onlar hərbi komissarlıqda evləniblər?

- Bəli. Onda müharibə vaxtı olub.

- Ananız rəqs məktəbi açmaq istəyib. Onun bu ideyasını reallaşdırmağı düşünmürsünüz ki?

- Bunu etməyi çox istəyərdim. Bakıda olarkən Azərbaycan Milli Konservatoriyası tərkibində İncəsənət Gimnaziyasında bir gənc rəqqasənın çıxış etdiyi konsertdə iştirak etdim. O, mənim anamın iki rəqsini ifa etdi. O, bunu o qədər gözəl elədi ki, mən onda öz anamı gördüm, hətta ağladım. Hesab edirəm ki, Əminə Dilbazi adına məktəb yaratmaq lazımdır. Bu, mənim arzumdur. İnternetdə anamın nümayiş etdirdiyi böyük həcmdə videolar var. Orada anam necə rəqs etmək lazım gəldiyini öyrədir. Təəssüf ki, onları təhsil müəssisələrində göstərmirlər.

- Artıq uzun müddətdir ki, Amerikada sizin "Musiqi təhsili və autizm" fondu fəaliyyət göstərir. Bu fond nə ilə məşğuldur?

- Məlumdur ki, musiqi müalicə edir, sakitləşdirir, özünü ifadə etməyə kömək edir. Mənim şagirdlərim arasında autist uşaqlar var. Onlarla çoxillik iş onların kateqoriyalara bölünməyəcəyi festivallar, konsertlər, çıxışlar təşkil edilməsi fikrini ortaya çıxardı. Bu cür tədbirlərdə onlar layiq olduqları qiyməti və istedadlarına diqqəti alacaqlar.

2015-ci ildə Nyu-Yorkdakı Karnegi Holl-da ilk xeyriyyə qala-konserti keçirildi. Konsert "Musiqi təhsili və autizm" fondunun xeyrinə təşkil olunmuşdu. Bu, ruhun və istedadın bayramı idi, valideynlər öz övladlarının uğurunu səhnədə görməli, alqışları eşitməli, tamaşaçıların sevincini hiss etməli idilər. Bu hadisə bir daha hamımızı inandırdı ki, bizim insan kimi vəzifəmiz autizmli uşaqlara həyatdan tam zövq almağa, özünü ifadə etməyə kömək etmək, ümid verməkdir.

- Nə vaxt Amerikada beynəlxalq Əminə Dilbazi festivalını keçirməyi planlaşdırırsınız?

- Hələlik dəqiq deyə bilmərəm, lakin biz onu 2020-ci ilin mayında keçirməyi planlaşdırırıq. Festivalda müxtəlif ölkələrdən rəqqaslar iştirak edəcəklər, çünki Xalq artisti dünyanın bütün rəqslərini ifa edib. Layihənin ən əsas şərtlərindən biri bütün çıxışların Dilbazinin rəqs standartlarına uyğun gəlməsidir.

4112
İradə Qədirova İrəvan xanlığına məxsus milli geyimdə

İrəvanlı gözəllərimiz bu cür geyiniblər - FOTO

9
Təqdim olunan geyim XIX əsr İrəvana aid zadəgan milli geyimlər qrupuna aiddir. Çəkilmiş foto və videonun müəllifi isə Günel Cəfərovadır

BAKI, 31 may — Sputnik. Azərbaycanın gənc fotoqrafı İradə Qədirova maraqlı addım atıb. Sputnik Azərbaycan xəbər verir ki, Qədirova İrəvan xanlığına məxsus milli geyimimizdə fotosessiya etdirib. O, fotolarını şəxsi “Instagram” profilində paylaşıb. Geyimlə yanaşı, İ.Qədirovanın istifadə etdiyi aksesuarlar da xüsusi marağa səbəb olub.

Посмотреть эту публикацию в Instagram

Публикация от Irada Gadirova 🇦🇿 (@irada_gadirova)

Belə ki, o, bəzək əşyaları olan alınlıq, çənəbənd, piyaləzəng (sırğa), həmayıl (boyunbağı) və s.-dən istifadə edib.

Посмотреть эту публикацию в Instagram

Публикация от Irada Gadirova 🇦🇿 (@irada_gadirova)

Qeyd edək ki, təqdim olunan geyim XIX əsr İrəvana aid zadəgan milli geyimlər qrupuna aiddir. Çəkilmiş foto və videonun müəllifi isə Günel Cəfərovadır.

Xatırladaq ki, İradə Qədirova Azərbaycan Fotoqraflar Birliyinin üzvüdür.

9
Əlaqədar
Mina Hüseyn: "Abırsız onların özüdür"
Gözünüzü çəkə bilməyəcəksiniz: World Press Photo 2020-nin qalibləri
Kamilla Zərbəliyeva: "Qabağımda soyunmaq istəyənlər çoxdur"
Kişilərin gözəllik tarixi buradan başlayır - FOTO
Alman "Modern Talking" qrupunun fotoqrafı azərbaycanlı üçün fotosessiya edib
Rəssam Kamilla Zərbəliyeva

Kamilla Zərbəliyeva: "Qabağımda soyunmaq istəyənlər çoxdur"

120
(Yenilənib 20:14 29.05.2020)
Tanınmış hərrac evi fırça ustası Kamilla Zərbəliyevanın xarici rəssamların işlərinə bərabər olan iki rəsm əsərini seçib və onları onlayn sərgidə təqdim edib

BAKI, 29 may — Sputnik, Kəmalə Əliyeva. Azərbaycan rəssamı Kamilla Zərbəliyevanın işləri Christie's-in ən iri hərrac evlərindən birinin onlayn sərgisində ilk dəfə təqdim olunub. Fırça ustası öz uğuru və əsərləri haqqında Sputnik Azərbaycan-a müsahibəsində ətraflı məlumat verib.

- Kamilla, Londonun Christie's auksion evi dünyanın ən böyük sənət bazarlarından biridir. Onlar sizin işlərinizdən necə xəbər tutublar?

- Bu, çox gözlənilməz oldu. Christie's online sərgisi üçün maraqlı işləri seçəcəyini elan etdi.

Mən sosial şəbəkədəki səhifəmdə "Afrika" əsərimi yerləşdirmişəm. Şəkildə hicablı afrikalı qadın təsvir edilib. Bu rəngli baş geyimlərini Şimali Afrika xalqları geyinir. Mən hicabda əsl bəzəklərdən — firuzə, mirvari, muncuq, qızıl suyuna salınmış sikkələr və 1993-cü ildə anamın Dubaydan mənə aldığı sırğadan istifadə etmişəm. Uşaqlıqda biz bayramlarda tez-tez dostlarımızgilə gedirdik. İllər sonra sırğanın bir tayı  itdi, o biri tayından isə şəkildə istifadə etdim.

© Photo : Courtesy of Kamilla Zarbaliyeva
Kamilla Zərbəliyevanın əl işi

İkinci işim isə məni özünə bağlayan bir şeyi tapmağa çalışarkən çəkdiyim eskizlərimdən biridir və nəticədə onu kətana köçürə biləcəyəm. Bu sketçin üzərində dayanmış və onu sosial şəbəkəyə yerləşdirmişdim. Nəticədə, məhz bu sketç və mənim "Afrika" əsərim hərrac evinin diqqətini cəlb edib. 

Nümayiş etdirilən yüzlərlə əsər arasında müxtəlif ölkələrdən olan rəssamların 20-yə yaxın rəsmini seçiblər. Çox xoşdur ki, çoxunun heç bir əsəri seçilmədiyi halda, mənim iki əsərimi seçiblər.

- Bundan əvvəl siz öz işlərinizi hansısa hərracda nümayiş etdirmisiz?

- Hələlik mənim rəsmlərimin fərqinə Christie's hərrac evi varıb və onları onlayn sərgi üçün seçib. Amma düşünürəm ki, artıq buna doğru ilk addımlarımı atmışam. Bu uzun, əziyyətli və əzablı yol ola bilər, amma buna dəyər. Christie's və Sotheby's kimi auksionlar böyük sənətkarların milyonlarla işlərini nümayiş etdirir və satırlar. Onlar həm də müasir fırça ustalarının əsərlərinin ticarəti ilə məşğuldurlar. Bu sıralara düşmək mənim üçün böyük sevinc olardı. Axı mən ömrümün qalan hissəsini yaradıcılığa həsr etmək niyyətindəyəm.

- Əcnəbilər sizin əsərlərinizi tez-tez alırlar?

- Rəsmlərin ölkə hüdudlarından kənara çıxarılması həmişə xoşdur. Bəli, əlbəttə, mənim işlərimi əcnəbilər alırlar. Yaradıcılığımda yaddaqalan hadisələrdən biri də Dünya Boks Şurasının prezidenti Maurisio Süleymanın rəsminin təqdimatı oldu. Mən onun atası ilə birgə portretini çəkmişəm və Boks Şurasının başçısı bunu görcək çox mütəəssir olub. Çünki həmin vaxt onun atası dünyasını dəyişmişdi. Rəsmlərim həmçinin İtaliya, Çexiya, Meksika və Londona aparılıb.

© Photo : Courtesy of Kamilla Zarbaliyeva
Rəssam Kamilla Zərbəliyeva

- Necə oldu ki, rəssam oldunuz? Və necə düşünürsünüz, fırça ustasına təhsil lazımdırmı?

- Mən uşaqlıqdan rəsm çəkirəm. Pako Rabanın nümayişlərini, modellərin eskizlərini necə etdiyini izlədim və bu, çox xoşuma gəldi. Mən modelləri jurnallardan çəkirdim. Məktəb illərində Rəssamlıq Akademiyasına daxil olmağı arzulayırdım, amma valideynlərim bunun əleyhinə idilər. Nəticədə iqtisadçı peşəsinə yiyələndim. Yadımdadır, bizim məktəbdə KVN (ŞHK) komandası vardı, mən də onun tərkibində çıxış edirdim və komandanın böyük plakatını çəkmişdim.

Universitetdə oxuduğum illərdə mühazirələrdən birində necəsə müəllimin şəklini çəkmişdim. Dərs qurtarandan sonra o, mənə yaxınlaşdı və dedi: "Kamilla, sən bütün dərs boyu nə yazırdın?" Mən ona qələmlə çəkdiyim portretini göstərdim. O, çox təəccübləndi və bu vərəqi yadigar kimi özünə götürə bilib-bilməcəyini soruşdu. Mən dəftərin bu vərəqini cıraraq portreti ona verdim. Sonra bir müddət ixtisasım üzrə işlədim. Lakin sonra başa düşdüm ki, artıq özgə qabığında qala bilmərəm və yaşadığım şeyə - incəsənətə qayıtmaq qərarına gəldim.

Keyfiyyətli və dərin təhsil istənilən sahədə lazımdır. Ancaq belə bir ifadə var - "Tanrıdan istedad": bu olmasa, təhsil almağın faydası yoxdur.

© Photo : Courtesy of Kamilla Zarbaliyeva
Kamilla Zərbəliyevanın əl işi

- Öz əsərlərinizi hansı janrda çəkməyi xoşlayırsız?

- Mən rəsm çəkməyə nyu üslubunda başlamışam. Həmişə bu istiqamətə marağım olub. Gözəl mənzərə ilə yanaşı, izlədiyiniz hər bir əzələnin, əyriliyin, sinənin, ovucun, çılpaq bədənin öz gözəlliyi var və onu kətana köçürürsünüz. Xüsusilə insanın əlinə baxmağı sevirəm. Bu yaxınlarda Kopenhagendən olan bir dulusçu sənətkarın əllərinin şəklini çəkmişəm. Onun gərgin damarları olan canlı əlləri xoşuma gəldi. Gözəllik!

Salvador Dalinin rəhbərlik etdiyi sürrealizmi sevirəm. Son rəsmlərim kubizm üslubundadır. Pikasso yaradıcılığını araşdırdıqdan sonra bu istiqamətdə özümü sınamaq qərarına gəldim. Bu dünyaya göstərmək üçün çoxcəhətli rəssam olmaq istəyirəm. Kübizm və abstraksiya üslubunda çəkə bilmək üçün fırça ustası çılpaq bir bədəni cızmaq sənətinə mükəmməl şəkildə sahib olmalıdır. Bütün qaynaqlar buna gətirib çıxarır, çünki yalnız bədəni diqqətlə öyrənən rəssam hər şeyi həndəsi fiqurlara savadlı şəkildə dəyişə bilər.

- Yeni işlər üçün mövzular necə yaranır?

- Çəkmək üçün mövzular əhval-ruhiyyədən asılı ola bilər, sevincli və ya kədərli olanda,  hansısa hadisələr nəticəsində, yaxud qarnında kəpənəklər çırpınanda. Film seyr edərkən yaranan təəssürat da mövzuya çevrilə bilər. Böyük rəssamların yaradıcılığını öyrənəndə və onların işindən ruhlananda ideyalar ağlına gələ bilər, həm də üstündən əsrlər keçəndən sonra. İdeyalar yuxuda da yarana bilərlər.

© Photo : Courtesy of Kamilla Zarbaliyeva
Kamilla Zərbəliyevanın əl işi

- Rəsmlərinizin əksəriyyətində çılpaq kişilər və qadınlar ehtiraslı olan zaman  təsvir ediliblər. Belə süjetlər sizi nə ilə cəlb edir?

- Bu ki gözəldir! Burada vəhşi həyəcanlandırıcı enerji var. Onların bir-birinə necə baxdığı, əllərin hərəkəti, başın istiqaməti, bədənin bükülməsi... Baxır şəkil ona baxan adama nəyi ötürmək istəyir: heyvani ehtiras, titrəyən sevgi, əzab və ya kədər. Mənim tamamilə başqa janrlarda da çoxlu rəsmlərim var – uşaqlı ana, mənzərələr, natürmortlar, abstraksiya. Amma dediyim kimi, əsas vurğu həmişə “inilti” üzərinə düşür. Qoy belə olsun, mən bunun əleyhinə deyiləm, çünki onlar da mənim övladlarımdır.

- Əsasən təbiətdən çəkirsiniz, yoxsa öz təxəyyülünüzə müraciət edirsiniz?

- Hər ikisi var. Mənim naturadan çəkdiyim şəkillər var, amma hansılardır, deyə bilmərəm. Təxəyyül isə elə bir anlayışdır ki, onsuz heç bir şəkildə keçinmək mümkün deyil. Bu, hər bir rəssamın əsas hərəkətverici qüvvəsidir.

- Ümumiyyətlə, Azərbaycanda nyu üslubda rəsmlər yaratmaq üçün naturaçı kimi çıxış etməyə hazır modellər varmı?

- Əlbəttə. Mən maraq naminə öz səhifəmdə yeni iş üçün naturaçı kişi və qadın axtardığım barədə elan verdim. Yazdım: "Kim mənim qarşımda çılpaq poza vermək istəyirsə, yazsın". Bilirsiniz, mənim qarşımda soyunmaq istəyənlərin belə çox olacağını gözləmirdim. Demək istəyirəm ki, bu, mənim üçün çox xoş idi.

© Photo : Courtesy of Kamilla Zarbaliyeva
Kamilla Zərbəliyevanın əl işi

- Azərbaycanda bu incəsənət növü müsbət qarşılanmır. Yəqin, sizi tez-tez tənqid edirlər?

- İncəsənətdə qanun və sərhəd ola bilməz. Məsələn, zorakılığın təsviri və ya dini dəyərlərin təhqir edilməsi istisna təşkil edir (lakin bu, sırf mənim fikrimdir). Həm də deyərdim ki, Azərbaycanda incəsənətdə sərhədlər mövcuddur. Bizim inkişaf etmiş ölkəmiz var və bu ölkə zamanla ayaqlaşa bilir. Rəssam - xürafatlardan və zəncirlərdən azad insandır.

Çılpaq qadının təsvirləri hələ eramızdan əvvəl ortaya çıxıb. İntellektual cəhətdən inkişaf etmiş insan sənətə biologiya dərsində ilk dəfə "çoxalma" mövzusunu keçən səkkizinci sinif şagirdi kimi reaksiya verməməlidir.

Mənim yaradıcılığımda tamamilə fərqli istiqamətlər var: sürrealizm, kubizm, klassisizm, pop-art, modernizm və s. Amma cəmiyyət diqqəti "qışqıran" istiqamətə yönəltməyi sevir. Əgər doqquzunda uşağın, birində isə ananın uşağı əmizdirməsinin təsvir olunduğu on əsəri nümayiş etdirsək, insanlar ən çox uşağın əmizdirildiyi əsəri müzakirə edəcək və xatırlayacaqlar. 

Tənqidə gəlincə, bu artıq ötən əsrdir. Bəli, mən yolumun başlanğıcında tənqidlə qarşılaşdım, lakin çoxdandır onu deyil, yalnız zövqümü eşidirəm. Əlbəttə ki, Leonardo Da Vinçinin yaradıcılığına da irad tutan insanlar tapılacaq, amma bu, kimi narahat edir?! Mənim əsərlərimi Christie's auksion evi, müasir dövrün görkəmli rəssamı Nikas Safronov, eləcə də aralarında Azərbaycanın əməkdar rəssamlarının da olduğu dostlarım qiymətləndiriblər. Tənqid yalnız tənqidçinin özünə lazımdır.

© Photo : Courtesy of Kamilla Zarbaliyeva
Kamilla Zərbəliyevanın əl işi

- Şəkillər yaradıcılığınıza necə təsir göstərib?

- Mən özümü tamamilə yaradıcılığa həsr etmişəm. Hər gün 12-15 saatımı kətan qarşısında keçirirəm, yeni rəsmlər çəkirəm, "incəsənət tarixi" mövzusunda mühazirələrə qulaq asıram. İnsan həyatının sonuna qədər inkişaf etməli və bacarıqlarını inkişaf etdirməlidir. Axı kamilliyin həddi yoxdur.

- Başqa hansı planlarınız var?

- Gələcək planlarım içində öz rəsmlərimi dünya arenasında təqdim etmək imkanına malik olmaq durur. Bax, mən buna can atıram. Mən həmişə ambisiyalı və optimist bir insan olmuşam. Bakıda öz qalereyamı açmaq arzusundayam. İnsanlar bu gözəl sənət dünyasına qərq olmaq üçün əsərləri canlı görməlidirlər.

120
Mövzu:
Sözlə deyə bilmədiklərimizin izharı - sənət
Əlaqədar
“Artıq evdə nar qoymağa yer qalmayıb” - rusiyalı rəssamı Bakıda necə qarşıladılar
Dua Lipa azərbaycanlı rəssamın çəkdiyi portreti bütün dünyaya yaydı
Unikal azərbaycanlı: Oxumuş mühəndis, oxumamış rəssam
Nadir sənət növü ilə məşğul olan rəssam: “Armudu stəkanlar dövrün tələbidir”
Mozdokdan Bərdəyə: rəssam öz əsərləri üçün həqiqi rekvizitlər toplayır
Şəkidə küçədə yatan ayı

Yırtıcı heyvana görə Şəkiyə helikopter çağırdılar

3
Vəhşi heyvanın Altıağac milli parkının nəzdindəki Vəhşi Təbiətin Reabilitasiyası Mərkəzinə göndərilməsi həyata keçiriləcək

BAKI, 31 may — Sputnik. Artıq Bakıdan ezam olunan mütəxəssis heyəti Şəkidədir. Ekologiya və Təbii Sərvətlər Nazirliyinin mətbuat xidmətinin rəhbəri İradə İbrahimova Sputnik Azərbaycan-a bildirib ki, mütəxəssis heyəti Fövqəladə Hallar Nazirliyinin helikopteri ilə tez bir zamanda hadisə yerinə çatdırılıb. Mütəxəssislər tərəfindən ayının yatızdırılması üçün iynə vurulub və preparatın tam təsir göstərməsi gözlənilir.

Bundan sonra vəhşi heyvanın Altıağac milli parkının nəzdindəki Vəhşi Təbiətin Reabilitasiyası Mərkəzinə göndərilməsi həyata keçiriləcək.

Qeyd edək ki, ayı orada baytar həkim tərəfindən müayinə olunacaq və mərkəzdə reabilitasiya keçdikdən sonra vəhşi təbiətə buraxılacaq.

Xatırladaq ki, ötən gecə saat 4 radələrində Şəki şəhərinin mərkəzində qonur ayının hərəkət etdiyi müşahidə olunub. Onun təhlükəsiz vəziyyətdə vəhşi təbiətə qaytarılması üçün tədbirlər görülür.

3
Əlaqədar
Şəkinin mərkəzində çaxnaşma: şəhərdə ayı gəzir - VİDEO
Şəkini lərzəyə salan ayıdan təzə xəbər