Qorxmaz Əlilicanzadə

Leninin kostyumunun lənəti ya məşhur şoumeni fəxri addan necə uzaq saldılar

999
(Yenilənib 22:18 07.08.2019)
"Təqsirim onda oldu ki, o məktubları oxumadım. Gərək oxuyaydım"

BAKI, 7 avqust — Sputnik. Aktyor, şoumen, sənətşünaslıq üzrə fəlsəfə doktoru, dosent, Azərbaycan estrada sənətinin banisi Qorxmaz Əlilicanzadə bu yaxınlarda “Əməkdar artist” fəxri adı ilə təltif olunub. Sputnik Azərbaycan tanınmış aktyorun ölkə mədəniyyətindəki çoxsaylı xidmətlərinə rəğmən gec yaşda fəxri ada layiq görülməsi ilə bağlı müsahibəsini təqdim edir.

- Qorxmaz müəllim, əvvəlcə, gec də olsa, fəxri ad aldığınıza görə sizi təbrik edir, cansağlığı, yaradıcılıq uğurları arzulayırıq. Telekanalların birində bu adı almağa sevinmədiyinizi dilə gətirdiniz. Səbəbi nədir?

- Təbrik üçün təşəkkür edirəm. Möhtərəm Prezidentimiz İlham Əliyev cənablarına və xanımı birinci Vitse-prezident Mehriban Əliyevaya öz minnətdarlığımı bildirmək istəyirəm. Mənim yaradıcılığıma dəyər veriblər. Efirdə mənim gileylənməyimə görə çoxları elə bildilər ki, mən onlardan şikayət edirəm. Bir şeyi başa düşmək lazımdır ki, əgər mənim təqdimatımı 10-15 il bundan əvvəl versəydilər, cənab Prezident mütləq qol çəkəcəkdi. Çünki onun mənimlə heç bir şəxsi-qərəzliliyi yoxdur. O həmişə istəyər ki, bir ailə sevindirsin, bir sənətkar sevindirsin. Neçə-neçə insanlara fəxri adlar təqdim etməklə onlara dəyər və stimul verib. Sadəcə təqdimatı vaxtında verən lazım idi.

- Bəs bu təqdimat niyə vaxtında verilmirdi? Siz 10-15 il əvvəl hər gün efirdə olurdunuz. Ad almağınıza nə əngəl olurdu?

- 1994-cü ildə yenicə təyin olunmuş Mədəniyyət nazirinin müavini Ədalət Vəliyev kabinetində mənə demişdi ki: “Nə qədər mən bu vəzifədəyəm, sənin işin "xod" getməyəcək!” Əgər bilsəniz ki, səbəbi nədir, məətəl qalacaqsınız.

- Hamı o səbəbi bilmək istəyir...

- 1991-ci ildə Ədalət Vəliyev Akademik Milli Dram Teatrında direktor müavini vəzifəsində çalışırdı. Mən həmin il “Oxşarlar festivalı” adlı ilk şou-proqramımı hazırlamışdım. Hazırlıq ərəfəsində "Nizami" kinoteatrının qarşısında mərhum sənətkarımız, Xalq artisti Lütfi Məmmədbəyovla rastlaşdım. Soruşdu ki: “Aləmi qatmısan bir-birinə. Reklamlarda deyirlər ki, sən “Oxşarlar festivalı” edirsən. 

Nə olan şeydir?” Mən də proqramın tərkibini izah etdim. Soruşdu ki: “Nə çətinliyin var? Kömək edim!” Bildirdim ki, heç bir çətinliyim yoxdur. Bircə Lenin kostyumu lazımdır, onu da gedib dostum Ədalət Vəliyevdən götürəcəyəm. Lütfi Məmmədbəyov mənə dedi ki: “O kostyum mənə məxsusdur. Mənim icazəm olmadan onu heç kimə verməzlər. Sabah səhər 11:00-da gözləyəcəyəm. Gəl teatra. Ədalətə tapşırım, kostyumu sənə versin”. Dedim, yaxşı. 3-4 gündən sonra getdim teatra ki, Lütfi ilə üzbəüz gəlməyim. Çünki mən Ədalətlə dostluq edirdim. Dəfələrlə oradan nə istəmişəm, heç vaxt mənə imtina etməyib. İstədiyimi verib. Günorta 15:00-da getdim. Gördüm ki, qapıda Lütfi dayanıb. Məni görən kimi dilləndi ki: “A kişi, haradasan? Üç gündür ki, səni gözləyirəm!” Dedim: "Vallah, çox sağ olun. Ədalətlə dostuq. Özüm deyərəm, siz əziyyət çəkməyin". Dedi: “Nə danışırsan? Sənin atanın çörəyini yemişik. Müəllimimiz olub. Düş qabağıma!” Qolumdan tutub güclə məni aparıb saldı Ədalətin kabinetinə. Ədalət bizi görən kimi heyrətləndi. Lütfi dedi ki, “Qorxmazın atası bizim müəllimimiz olub, bizə çörək verib. Ədalət müəllim, xahiş edirəm ki, Leninin kostyumunu Qorxmaza verəsiniz”. Ədalət mənə tərəf çevrilib dedi: “Mən sənə indiyəcən nədəsə imtina etmişəm?” Dedim, yox. Dedi: “İndi isə imtina edirəm. Vermirəm!” Lütfi tutuldu. Mən məcbur oldum hadisəni danışmağa ki, Lütfi ilə necə görüşmüşük, 3 gün gec gəldim ki, Lütfi ilə rastlaşmayım. Gəldim gördüm qapıdadır və məcburən içəri gətirdi. Mən ha çalışdım başa salım ki, Ədalət dostumdur, dedi, mənsiz Ədalət kostyum verə bilməz. Bu əsnada Lütfi dedi ki: “Ədalət müəllim, mən sizdən xahiş edirəm”. Ədalət dedi ki: “Lütfi müəllim, nəslimi söysən də, verməyəcəyəm”. Lütfi pərt halda mənimlə otaqdan çıxdı.

Kiçik bir videonun bütün TV və mediaya verdiyi ibrət dərsi>>

Üstündən 3-4 il keçəndən sonra Ədaləti nazir müavini təyin etdilər. 1994-cü ilin sentyabrında növbəti “Şou-Əlili” adlı əyləncəli estrada proqramının yeni sezonunu başlayırdım. Sirkin direktoru məndən soruşdu ki: “Sənin Ədalətlə nə ədavətin var?” Dedim, heç nə. Dedi: “Dəfələrlə mənə deyib ki, bağla proqramı! Mən də Ədalətə dedim ki, sən nə danışırsan? Dörd ildir ki, sirkin bütün planını Qorxmaz verir. Onun hesabına mən kollektivə maaş verirəm. Get yanına, gör, nə məsələdir?” Mən getmədim. Dedim, mənim onunla ədavətim yoxdur ki, niyə gedim? 1995-ci ilin yanvar ayında növbəti xeyriyyə konsertimi verirdim. Yığılan pullardan qocaman incəsənət xadimlərinin adına banka pul qoyurdum ki, ayda faizini alıb, dolansınlar. Yanvar ayının 10, 11, 12-si tarixlərində konsertlərim vardı. Ayın 10-u – ilk konsret günündə  səhər saatlarında Ədalət Vəliyevin əmri gəldi ki, konsertlər dayandırılsın. Mən məcbur oldum ki, gedəm onun yanına. Öz otağında danışdıq. Baş verənlərin səbəbini soruşdum. Dedi ki: “Cənab Prezidentin əmri var ki, 20 Yanvarla əlaqədar bir həftə əvvəlcədən əyləncəli proqramlar dayandırılsın. Dedim, bilirəm. Amma ayın 13-dən 20-nə qədər olan bir həftə nəzərdə tutulub.  10-u, 11-i, 12-si olan konsertlərin qərara dəxli yoxdur. Dedi ki: “Səndən çox şikayətlər gəlir. Sən konsertlərdə göbək rəqsləri göstərirsən”. 7-8 ədəd məktub atdı qabağıma. Təqsirim onda oldu ki, o məktubları oxumadım. Gərək oxuyaydım. Mən dedim ki: “Mənim nəslimdə göbək rəqsi oynayan olmayıb!” 

Dedi: “Yox, e! Rəqqasələri deyirəm”. Dedim, necə olur ki, Rəşid Behbudovun konsertində rəqqasələr göbəyi açıq ərəb rəqsləri oynayanda danışmırdınız, mənə gələndə olmaz? Nəzərinizə çatdırım ki, mən ərəb rəqslərini göbəyiaçıq nümayiş etdirmirəm. Geyim ədəb-ərkan qaydalarına uyğun olur. O ki qaldı məktublara, istəsən, 100 məktub yazdırıb sənə göndərərəm ki, bu şou-proqramların tayı-bərabəri yoxdur”. 

Dedi: “Sən proqramları gərək bizə göstərəsən. Biz yoxlamalıyıq!” Dedim, sizin nazirlikdə şou sənətindən başı çıxan var ki, gəlib mənə baxıb, qiymət versin? Mən o qədər ifaçıları – Nəsibə Zeynalova, İlhamə Quliyeva, Mirzə Babayev, Mübariz Tağıyev, Sərxan Sərxan və s. adamları necə bir gün əvvəlcədən yığıb sizə konsert göstərim? Zalda həmişə iki yer nazirlik üçün boş qalır. Siz gəlib baxmalısınız, hansı nömrə xoşunuza gəlməsə, səhər deməlisiniz ki, o nömrəni çıxaraq. Dedim, mənə sənin haqqında dedilər ki, get, Ədaləti gör, sənə mane olmasın. Ədalət dedi ki: “Hansı vicdansız o sözü deyib? Mən burada indiyəcən 1 manat pul almamışam. Səbəbini açıq bilmək istəyirsənsə, niyə konsertlərini bağlatdırdım? Yadına gəlir, 1991-ci ildə Lütfi Məmmədbəyovu üstümə xahişə gətirmişdin?” Mən də dedim ki, Ədalət, mən atamı qabağıma salıb heç kimin üstünə xahişə aparmamışam. Axı sənə danışdım vəziyyət necə olub. Bunu deyəndən sonra vəziyyəti bir də danışdım, Lütfi Məmmədbəyovla bağlı hadisə necə olub. Bundan sonra Ədalət dedi ki: “Dəxli yoxdur e! Mən kinli adamam. Nə qədər mən bu vəzifədə oturmuşam, sənin işin "xod" getməyəcək!” Mən dedim ki, Ədalət, sirkdən çıxarsanız, gedib klublarda konsert verəcəyəm. Klublardan çıxarsanız, gedib stadionlarda konsert verəcəyəm. Oradan çıxarsanız, gedib meydanlarda tamaşalar oynayacağam. Onun da qabağını kəssəniz, gedib xalqımın toylarında onları sevindirib, xeyir-duamı verib, pul qazanacağam. Sən mənə heç vaxt mane ola bilməzsən! Sonra da durub, çıxdım otaqdan.

Bu hadisədən 24 il keçib. Allah onun canını sağ eləsin. O, etdiyini etdi. Zamanında Ulu öndərimizin, yaxud İlham Əliyev cənablarının masasına mənim fəxri adla bağlı təqdimatım getsəydi, yüz faiz əminəm ki, onlar qol çəkəcəkdilər. Çünki onlar sənətə və sənətkara həmişə dəyər veriblər. Bu səbəbdən deyirdim ki, artıq gecikmiş fəxri ad mənə lazım deyil. Çoxları elə bildilər ki, mən möhtərəm Prezidentimizdən incimişəm. Amma onun heç bir təqsiri yoxdur. Təqdimat gələn kimi dərhal qol çəkib. Bir daha Prezidentimizə və xanımına özümün və ailəmin adından minnətdarlığımı bildirirəm. Yəqin ki, bu məqalədən onların xəbəri olacaq. Bundan əlavə, Cəfər Cabbarlı adına “Azərbaycanfilm” Kinostudiyasının direktoru Müşfiq Hətəmova minnətdarlığımı bildirirəm ki, fəxri adlarla bağlı mənim təqdimatımı verib.

- Belə çıxır ki, kiçik bir anlaşılmazlıq sizin fəxri ad almaq arzunuzu ürəyinizdə saxladı...

- Mən bu sənətə gələndə fəxri ad almaq arzusu ilə gəlməmişəm. Mən gəlmişəm ki, atamın sənətdə qoyduğu yolu davam etdirim. Xalqımı sənətimlə sevindirim, xidmətində dayanım. Bütün maneələrə baxmayaraq, bu işimi də davam etdirirəm.

- Soyadınızla bağlı bir neçə dəfə mətbuatdan şikayətlənmisiniz ki, sizin soyadınızı düzgün təqdim etmirlər. Bu barədə nə demək istəyirsiz?

- Bəzi saytlar və orada çalışan bəzi jurnalistlər öz savadsızlıqları ilə məni təəccübləndirirlər. Yazırlar ki, “Qorxmaz Əliliyə fəxri ad verilib”. Altından da Prezidentin sərəncamını verirlər. Məgər sərəncamı oxumağa savadları çatmır, görsünlər ki, soyadım orada necə qeyd olunub? Çətinliyə düşən kimi o dəqiqə deyirlər ki, camaat səni bu soyadla tanıyır. Nəzərinizə çatdırmaq istəyirəm ki, xalq artistləri İlham və Cəfər qardaşlarını 40 il ərzində Əhmədov soyadı ilə tanıyırdım.

 Bir neçə il əvvəl dəyişdilər soyadlarını və Namiq Kamal etdilər. İndi mən hər dəfə İlham, Cəfər Əhmədovlar deməliyəm və deməliyəm ki, bağışlayın, mən sizi belə tanıyıram? Ən azından, bu mənim onlara qarşı ədəbsizliyim olar. Məsələn, Respublikanın Əməkdar artisti Aygün Bəylər. Mən hər dəfə onu elan edəndə deməliyəm ki, Aygün Hümbətova? Sonra da gülə-gülə deməliyəm ki, biz səni belə tanıyırıq? Onların şəxsiyyətinə və soyadlarına ehtiramla yanaşmaq mənim borcumdur. Bunu ya qəsdən belə yazırlar ki, mən əsəbləşim, ya da ki, öz savadsızlıqlarını və laqeydliklərini göstərirlər! Mənim soyadımı dəqiqliklə yazıb məni təbrik edən saytlara və onların əməkdaşlarına, sənət dostlarıma, küçədə rast gələndə məni təbrik edən tamaşaçılara öz minnətdarlığımı bildirirəm. Sağ olsunlar ki, mənim sənətimə məhəbbətlərini bildirib, hörmət göstəriblər.

999
Teqlər:
müsahibə, fəxri ad, aktyor, əməkdar artist
Film çəkilişi, arxiv şəkli

"Onlara pul lazım deyil, bacarıqlı rejissor filmi üçün maliyyə tapacaq"

542
(Yenilənib 21:45 08.08.2020)
Əgər dövlətin maliyyəsinin bundan sonra da xərclənməsində ədalət, şəffaflıq olmayacaqsa, kinoya böyük pullar ayırmağın mənası yoxdur.

Şahpəri Abbasova, Sputnik Azərbaycan

BAKI, 8 avqust — Sputnik. "Ay camaat, bu kino ki, var, çox qəliz məsələdir. Həm qəlizdir, həm də ki, vacib". Personajlarının hər kəlməsi xalq dilində zərb-məsələ çevrilmiş "Bəyin oğurlanması" filmindən kolxoz sədri Hidayət müəllimin fikridir. Kino, doğrudan da qəliz və vacib məsələdir. Ölkənin dünya arenasında tanınmasında kino əvəzsiz vasitədir.

Venesiya beynəlxalq film festivalının keçirildiyi məkanın yanında qızıl şir heykəli, arxiv şəkli
© Sputnik / Екатерина Чеснокова

Tənqidçi və kinoşünas Sevda Sultanova Sputnik Azərbaycan-la söhbətində son illər Azərbaycan kinosunda yaranan boşluqlardan danışıb.

- Ötən əsrin 60-70-ci illəri və qismən də 80-ci illər Azərbaycan kinosunun intibah dövrü olub. Lakin sonralar, məlum səbəblərdən, digər sahələr kimi, kino sahəsi də tənəzzülə uğradı. Sonralar digər sahələr inkişaf etsə də kino sahəsi yerində sayır, sizcə, bunun səbəbləri nədir?

- Azərbaycan kinosunda bir neçə dəfə qırılma nöqtəsi baş verib. Birinci qırılma nöqtəsi 1930-cu illərin repressiyaları ilə bağlıdır. Yəni senzura gücləndi, kino sektoruna nəzarət gücləndi, həbslər başladı, qeyri-millətdən olan kadrlara üstünlük verildi. Ümumiyyətlə, kino sənəti ölkəmizə gəldiyi ilk illərdə ən yaxşı filmləri azərbaycanlılar çəkiblər, nəinki ruslar və ya ermənilər. Digər millətlərin çəkdikləri filmlərdə xeyli təhrif vardı ki, bu barədə Cəfər Cabbarlı "Hara gedir Azərkino" məqaləsində yazıb. Yerli rejissorlarımız isə mühiti, coğrafiyanı, mentallığı, yerli mədəniyyəti, əhvalatları bilirdilər, üstəlik, istedadlı çəkirdilər.

Qeyd etdiyiniz 60-70-ci illərdə də intibahı milli rejissorlarımız yaratdılar. Mənə görə, Azərbaycan kinosu ikinci intibah dövrünü məhz sovetlərin dağılması ərəfəsində yaşadı. Bu, 1980-ci illərin sonundan 1990-cı illərin ortalarınadək davam etdi. "Azərbaycan postsovet dövrü kinosunun müxtəsər tarixi" adlı araşdırmamda bu haqda ətraflı yazmışam. Sonrakı illərdə kinoya ayrılan büdcənin monopoliyaya alınması, keyfiyyətsiz idarəetmə sistemi bu sahədə növbəti qırılma nöqtəsinə səbəb oldu. Daha bir məqamı deyim: əslində bunun özü böyük araşdırma mövzusudur. Yaradıcılığının ilk illərində yüksək peşəkarlıq göstərən rejissorların sonrakı işlərində zəif nəticələr göstərməsi maraqlıdır. Misalçün, Hüseyn Seyidzadənin "Yenilməz batalyon" filmində əldə etdiyi nəticə digər filmlərində nəzərə çarpmadı. Səbəbləri çox ola bilər. Məsələn, Seyidzadə çox sıxışdırılırdı, bu da onun yaradıcı potensialına təsir etməyə bilməzdi. Dediyim kimi, araşdırılmalı mövzudur.

- Ümumiyyətlə, necə düşünürsünüz, kinomuzun bu duruma düşməsinin günahkarı kimlərdir?

- Bayaq dediyim kimi, başlıca problem doğru olmayan idarəçilik sistemindədir. Amma italyan neorealizmi çətin şərtlərdə yaranmışdı. Görünür, burada yaradıcı adamların entuziazmı da böyük rol oynayır.

- Azərbaycan Dövlət Mədəniyyət və İncəsənət Universitetində tədris olunan dərslərin əksəriyyəti qeyri-ixtisas fənləridir. Universitetə böyük şövqlə qəbul olunan tələbənin qol-qanadı həmin illərdə sınır. Sizcə, milli kinomuzun bu duruma düşməsinin səbəbi həm də bu ola bilərmi?

- İncəsənət Universitetində tədrisin hansı prinsiplərə əsaslanması, keyfiyyəti haqda ətraflı məlumatım yoxdur. Amma orada təhsil alan tələbələrdən, məzunlardan eşitdiklərimə görə, dərslər keyfiyyətli, məhsuldar keçirilmir, müəllimlərin bir qisminin sahələri üzrə yetərli bilgiləri yoxdur, peşəkarlığı qənaətbəxş deyil. Aydın Dadaşov bir dəfə məni kinoşünaslıq kafedrasına dəvət etmişdi. İstəyirdi ki, mən və Aygün Aslanlı müəllim kimi burada fəaliyyət göstərək. Yeri gəlmişkən, mən İncəsənət Universitetini bitirmədiyimdən, orada dərs deməyim üçün ya kino ilə bağlı kitabım olmalıydı, ya da heç olmasa, Universitetdə qiyabi təhsil almalıydım. Aydın müəllim dedi ki, sənin üçün şərait yaradacağıq. Nə kitab yazmağa, nə ikinci təhsilə həvəsim olmadığımdan alınmadı. Həm də kitab üçün təklif olunan mövzu ürəyimcə deyildi. Həmin kafedrada bir neçə müəllimlə söhbət edəndə onların kino bilgilərinə dırnaqarası heyran oldum.

Bu il milli kino ilə bağlı iki mühüm araşdırma etmişəm, "Ekranlaşdırılmış ədəbi əsərlər" kitabım çıxıb. Xeyli resenziyam var, yaxınlarda "Azlogos"da dünya kinosunda homoseksual mövzunu araşdıran yazım yayımlandı, üstəlik, mükafat alan yeni Qərb filmləri ilə bağlı təhlillərim var. Mənim üçün maraqlıdır ki, İncəsənətdə dərs deyən kinoşünasların və ya kino tənqidçilərinin hansı məhsulu var? Bu, mənim üçün, doğrudan, maraqlıdır. Və onların yetişdirdiyi yeni nəsil kino tənqidçiləri haradadır?

Bu yaxınlarda gənc kinotənqidçilər axtarırdım, əməkdaşlıq üçün. Araşdırdım, tapa bilmədim. Məlum oldu ki, teatrşünaslıqda, teatr tənqidində yeni, maraqlı imzalar var, amma kinoda yoxdur. Mən, Aygün Aslanlı kino tənqidi ilə məşğul olmaq istəyən gənclərlə biliklərimizi təmənnasız paylaşmağa, fikir mübadiləsi etməyə hazırıq. İstəyənlər sizinlə əlaqə saxlayıb, əlaqə nömrələrimi sizdən götürə bilərlər. "Debüt" studiyası və "Artlogos" saytı ilə birgə kino verilişi planlaşdırırıq. Aygünlə mən müəllifik. İlk mövzumuz "Resenziya necə yazılmalıdır?" olacaq. Qısa zaman içərisində gərəkli bilgiləri verməyə çalışacağıq.

- "Azərbaycan kinosunu düşünməyən məmurlar və tək qalmış gənc rejissorlar" adlı yazınızda xaricdə uğur qazanan gənc rejissorlarımızı qeyd etmisiniz. O rejissorlar ki, əcnəbi rejissorlarla rəqabətə girə biləcək qədər güclüdürlər.

- Azərbaycanda istedadlı rejssorlar həmişə olub. Xüsusən, indi gənc nəsil kinematoqrafçılar gəlirlər ki, onlar tədricən "Yeni dalğa"ya zəmin yaradırlar. Kino sahəsində idarəçiliyin qüsurluluğu, uyğun iqtisadi şərtlərin olmaması, "Azərbaycan kinosunun 2008-2018-ci illər üzrə inkişafına dair Dövlət Proqramı"nın yerinə yetirilməməsi prosesi xeyli ləngitdi. Teymur Hacıyevin Kann festivalında, Hilal Baydarovun Venesiya festivalının əsas müsabiqəsinə düşməsi onların təkbaşına, müstəqil fəaliyyətlərinin nəticəsidir. Yəni, burada dövlətin rolu olmayıb.

Həmişə bu fikirdə olmuşam ki, tammetrajlı bədii filmlərə dövlət maliyyəsi ayrılmasın. Uşaq, cizgi, müəyyən mövzularda – məsələn, Qarabağ kimi mühüm mövzularda çəkilən filmlər istisna olmaqla.

İstedadlı, bacarıqlı rejissor filmi üçün maliyyə tapacaq, həm də yaşadığımız texnogen dünyada imkanların bolluğu buna şərait yaradır. Demək istədiyim odur ki, əgər dövlətin maliyyəsinin bundan sonra da xərclənməsində ədalət, şəffaflıq olmayacaqsa, kinoya böyük pullar ayırmağın mənası yoxdur.

- Son illər ölkəmizdə film sahəsində, xüsusən də komediya filmləri monopoliyadadır. Çəkilən əksər komediya filmlərində eyni simaları görürük. Sizcə, bu, komediyanı çəkən rejissorun özünü sığortalaması ola bilərmi? Çünki həmin filmlərə sponsorluq edən təşkilatlar populyar simaya daha çox etibar edir.

- Mən gözləyirdim ki, komediya janrından tədricən dram, triller, melodram və digər janrlara keçiləcək. Yəni qanunauyğunluq bunu tələb edir. Amma hələ ki, komediya janrı dominantdır. Ən pisi isə odur ki, komediya janrının özündə belə çox az istisnanı nəzərə almasaq, keyfiyyət dəyişikliyi baş vermir. Çünki yeganə məqsəd pul qazanmaqdır. Onların pul qazanmaq istəyinə normal baxıram. Ancaq pul qazanmaq üçün yaxşı məhsul təklif etmək lazımdır axı. Ona görə eyni adamlar komediya çəkir ki, azad iqtisadi bazar yoxdur, normal reklam bazarı yoxdur, ifadə sərhədləri məhduddur və dediyim səbəblərdən ciddi rəqabət yoxdur. 1990-cı illərin əvvəllərindən iş adamları kinoya investisiya qoyurdular. Dövlətdən asılı olmayan, alternativ maliyyə ilə çəkilən müstəqil kino yavaş-yavaş inkişaf edirdi. Onların arasında festival üçün nəzərdə tutulan, ciddi filmlər üstünlük təşkil edirdi. Sonralar bu ənənə müxtəlif səbəblərdən yox oldu.

542
Əlaqədar
Həyatını riskə ataraq: Rejissor azərbaycanlı həkimlərin fədakarlığını seriala çəkəcək
Kinorejissor: “Filmimizin beynəlxalq festivalda iştirakı böyük qələbədir”
Azərbaycanlı cütlüyün ağlına qeyri-adi ideya gəlib
Azərbaycanlı dramaturqun pyesi Rusiya festivalının şort-listinə daxil edilib
“Çocuklar duymasın”ın Haluku: “Azərbaycan üçün könüllü əsgərliyə gedərdim
Tamer Karadağlı, arxiv şəkli

“Çocuklar duymasın”ın Haluku: “Azərbaycan üçün könüllü əsgərliyə gedərdim

1198
"Bir millət, iki dövlətik. Əgər elə düşünürüksə, onun üçün gərəkli olanları da yerinə yetirməliyik" - Tamer Karadağlı

BAKI, 8 avqust — Sputnik. Azərbaycan əsilli məşhur türkiyəli aktyor Tamer Karadağlı maraqlı açıqlamalar verib. Karadağlı “Jülide Ateşle 40” verilişində qonaq olarkən Azərbaycanla bağlı maraqlı sualları da cavablandırıb.

“Azərbaycan mədəniyyəti üçün darıxırsınızmı?” sualına məşhur aktyor belə cavab verib:

“Xeyr, darıxmıram, çünki o mədəniyyəti yaşayıram. Bütün ailəmiz o mədəniyyəti yaşayırdı. Evimizdə həmişə Azərbaycan yeməkləri hazırlanırdı, xalalarım, əmilərim Azərbaycandaymış kimi danışırdılar. Hər nə qədər Azərbaycan əsilli olsam da, ilk dəfə iki il əvvəl getdim oraya və yeməkləri, insanları, danışıqları o qədər yaxın gəlmişdi ki mənə, izah edə bilmirəm”.

Aparıcının “Azərbaycan üçün könüllü əsgərliyə gedərsinizmi?” sualına cavab isə daha maraqlı olub: “Məni bu yaşdan sonra almazlar, amma əgər ehtiyac olsa, çağırsalar, niyə də olmasın? Bir millət, iki dövlətik. Əgər elə düşünürüksə, onun üçün gərəkli olanları da yerinə yetirməliyik”.

Qeyd edək ki, 53 yaşlı aktyor “Bir tutam baharat”, “Memlekette Demokrasi Var”,  “Şans Kapıyı Kırınca”, “Pamuk prens” və s. filmlərində rol alıb. Serial sahəsində daha çox tanınan Karadağlı Türkiyənin ən məşhur “Acayib hikayeler”,  “Doktorlar”, ”Fedai”, “Ah kalbim” və s. seriallarına çəkilib. Azərbaycan tamaşaçısı isə onu “Çocuklar duymasın”dakı Haluk obrazı ilə sevib.

1198
Əlaqədar
Hollivud ulduzu Kemeron Diaz kinodan niyə getdiyini açıqlayıb
Gənc heykəltaraş bu dəfə polkovnikin xatirəsini əbədiləşdirib
Məşhur aktyor gizli şəkildə üçüncü dəfə evləndi
"Apple" və Di Kaprio: Hollivudda birgə filmlər çəkiləcək
Hələ ki açıq-saçıq səhnələr təklif etməyiblər: azərbaycanlı qız Moskvanı necə fəth edəcək?
Gürcüstanda əhatəyə alınmış cinayət yeri, arxiv şəkli

Gürcüstanda atışma: evləri oteli yandırdılar, ölən var

0
(Yenilənib 01:18 09.08.2020)
Hadisəyə səbəb Kulikam kəndində 27 yaşlı kişinin qətli olub. Onun qohumları qisas almaq qərarına gəliblər: şəhərdə qarşıdurma və dava başlayıb. Bir nəfər güllə yarası alıb

BAKI, 9 avqust — Sputnik. Gürcüstanın cənubunda Axalkalaki şəhərində (Samsxe-Cavahetiya bölgəsi) gənclərin davası nəticəsində bir nəfər ölüb, bir neçə ev və otel yandırılıb.

Sputnik Gürcüstan xəbər verir ki, vəziyyəti nəzarətə götürmək üçün polisi səfərbər etmək lazım olub. 

Hadisəyə səbəb Kulikam kəndində 27 yaşlı kişinin qətli olub. Onun qohumları qisas almaq qərarına gəliblər: şəhərdə qarşıdurma və dava başlayıb. Bir nəfər güllələnib.

“Axalkalaki rayonunda kriminal hadisə olub, adam ölüb. Bundan sonra kəndlilər şəhərdə toplaşıblar və daha bir kriminal hadisə baş verib. Hadisə yerinə əlavə polis qüvvələri gəlib. Şəhərdə vəziyyətə tamamilə nəzarət olunur. Gərginlik davam edir, amma əlavə polis qüvvələri vəziyyəti nəzarətə götürüblər”, - Samsxe-Cavahetiyanın qubernatoru Besik Amiranaşvili deyib.

Hadisə ilə bağlı Axalkalakidə “qəsdən adamöldürmə” maddəsi ilə cinayət işi açılıb.

 

0