Flora Kərimova

Flora Kərimovadan etiraf: "Məndən xalq düşməni düzətmək gecdir"

1336
(Yenilənib 10:51 09.03.2018)
Flora Kərimova üçün qadın xoşbəxtliyi uğurlu karyera ilə deyil, analıqla bağlıdır

Kamilla Əliyeva, Sputnik Azərbaycan

BAKI, 8 mart — Sputnik. Azərbaycanın Xalq artisti Flora Kərimova təkrarsız ifası ilə milli ekstradamızın "qızıl" səsi olaraq qalır. İnanmaq çətindir ki, bu həmişəcavan və istedadlı qadının 77 yaşı var. Baxmayaraq ki, son illərdə müğənnini efirlərdə tez-tez görmək və eşitmək mümkün deyil, amma o, heç vaxt unudulmur. Bayram verilişləri və konsertlərinin, filmlərin, teletamaşaların 80%-ni xalq artistinin səsi və iştirakı olmadan təsəvvür etmək çətindir.

Sputnik Azərbaycan Flora Kərimova ilə məhz qadınlar günü — 8 Mart ərəfəsində görüşüb. Bizim söhbətimiz birnəfəsə iki saata qədər uzandı. Flora xanım gündəlik həyatından, hazırda telekanallarda ona olan qadağadan danışıb, yaradıcılığına və ailə həyatına toxunarkən dünyanın ən xoşbəxt qadını olduğunu deyib.

Arayış: Flora Kərimova öz estrada fəaliyyətinə 60-cı illərdə ilk dəfə Azərbaycan Dövlət Filarmoniyasının səhnəsində çıxışı ilə başlayıb. Onun repertuarına əsasən lirik mahnılar daxildir. Lakin o, ritmik kompozisiyaların da ifasını davam etdirir. Kərimova xüsusi olaraq onun üçün lirik mahnılar yazmış bəstəkar Emin Sabitoğlu ilə yaxından əməkdaşlıq edib. Bütün dövrlərin hitinə çevrilmiş "Bir axşam taksidə" kompozisiyasını Sabitoğlu Kərimova üçün yazıb.

— Flora xanım, bu gün sizi efirdə nadir hallarda, səhnədə isə gec-gec görürük. Bunun səbəbi nədir?

— Siz bilmirsiz? Mən qadağa altında olmuşam. Düzünü desəm, mənim üçün bu artıq yenilik deyil, çünki mənimlə belə şeylər tez-tez olur – iki il qadağa altında, üç ay səhnədə, sonra yenə qadağa (gülümsəyir). Bilirsiniz, ən qəribəsi nədir? Həyat və zaman göstərir ki, məndən yaxşısını tapa bilmirlər.

Bütün bunlar başıma ona görə gəlir ki, mən susa, daha dəqiqi laqeyd qala bilmirəm. Lakin mən də başa düşürəm ki, mənim yaşımda belə yükün altına girmək olmaz.

— Yaş sadəcə rəqəmdir…

Flora Kərimova
© Sputnik / Murad Orujov
Flora Kərimova

— Əgər qadın, yəni, məsuliyyətli qadın öz yaşını hiss etmirsə, onda vəssalam, hər şey qurtarıb. Qadın həmişə özünü öz yaşına uyğun hiss etməlidir. Əlbəttə, hər birimiz öz yaşımızın artmağına ağrılı yanaşırıqı, amma bu o demək deyil ki, qadın özünü unutmalı və düzgün təqdim etməyi bacarmamalıdır. Bu mənada mən çox ehtiyatlıyam. Cəmiyyətin və ailənin məsuliyyəti yalnız qadının çiyinlərinə düşür.

— Bəs "əsas ruhun gəncliyidir" ifadəsi necə olsun?

— Sizcə, bu yaxşıdır? Birincisi, gəncləri görərək həyatının axıb getdiyini görmək və altmış yaşın olduğu üçün qarşıda heç bir perspektivin olmadığını başa düşmək həmişə ağrılıdır, düz deyil? Bu ciddi qıcıqlandırır. Bu səfeh ifadəni işlədən qadına inanmayın, yalandır. Bu ruhla neyləyə bilərsən ki? Həsəddən başqa heç nəyə nail olmayacaqsan.

Mən öz gəncliyimi yaxşı xatırlayıram. Gənc yaşlarımda həm müğənni, həm də qadın kimi kim olduğumu hətta dərk etmirdim, lakin deyirlər ki, gözəgəlimli olmuşam (gülümsəyir). Amma həyatda bir dönüş məqamı gəldi və mən öz yaşımdan elə qorxmağa başladım ki, hamıdan gizlənmək istəyirdim. Lakin buna digər tərəfdən yanaşdım. Məndən soruşanda deyirdim ki, 45 yaşım var, bir azdan 50 olacaq. Amma onu deyəndə mənim cəmi 40 yaşım var idi. Mən öz yaşımı artırırdım. İnanmazsız, amma 60 yaşım olanda deyirdim ki, 77 yaşım var, yəni, indiki yaşımı. Bu gün bu rəqəm məni qorxutmur.

Flora Kərimova
© Sputnik / Murad Orujov
Flora Kərimova

— Qəribədir. Siz buna çox sadə baxırsınız.

— Bəli. İş ondadır ki, mən sadəcə şəxsiyyət kimi formalaşmışam. Bir dəfə qızım sual verdi ki, niyə mən heç vaxt heç kimə paxıllıq etmirəm. Cavabım sadə idi: bu mənim heç ağlıma gəlməyib. Qızımın cavabı isə lap əla oldu. Dedi ki, mən müğənni kimi ən yaxşıyam və paxıllıq etməmək mənim üçün asandır.

— Nə vaxt başa düşdünüz ki, hamıdan yaxşısınız?

— Heç vaxt (gülümsəyir). Düzünü deyirəm, hərdən özümə qulaq asıram və unuduram ki, bu mənim səsimdir. Hətta özlüyümdə fikirləşirəm ki, bu qadın necə də yaxşı oxuyur. Özümü duymuram. Flora Kərimova ekranda və evdə iki ayrı adamdır.

— Yəqin ki, özünüzə xoşbəxt qadın deyə bilərsiniz…

— Əvvəllər məndən bunu soruşanda özlüyümdə xoşbəxtliyin nə olduğunu düşünürdüm. Fikirləşirdim ki, xoşbəxtlik yəqin ki, nəsə uzunmüddətli, qlobal, sabahkı gündən qorxmadığın bir haldır. Mən isə həmişə sabahdan qorxmuşam. Və hansısa məqamda birdən başa düşdüm: mən axı xoşbəxt qadınam və mənim xoşbəxtliyim ana olmağımdadır. Övladlarım böyüyüb ümidlərimi doğruldanda bunu başa düşdüm.

— Flora xanım, bu, sizin xidmətinizdir, düzgün tərbiyə…

— Yox. İnanın, insan təbiəti tərbiyədən güclüdür. Təbiət və mahiyyət həmişə dərinlikdə olurlar, onları heç vaxt dəyişmək mümkün deyil. Hərdən istəyirsən ki, belə mahiyyətli insanlar ölkəmizdə çox olsun.

Flora Kərimova
© Sputnik / Murad Orujov
Flora Kərimova

— Mən də bunu istəyərdim. Bir də istəyərdim ki, istedadlar tez sönməsinlər. Təəssüf ki, belələri az deyil.

— Onlar yoxa çıxmırlar, onları yoxa çıxarırlar… Belə insanlara müəyyən qayğı lazımdır. Bizdə bəzən qiymətləndirmirlər, bəzi məqamlarda heç kimin heç nə vecinə olmur. Və əlbəttə istedadlar sönməyə başlayırlar. Təsəvvür etmirsiniz ki, boşluqda oturaraq özünə "mən bu istedadımla burda kimə lazımam" sualını vermək necə də ağırdır.

Məni həmişə bir sual düşündürüb: niyə gənc istedadlar qapı ağzında dayanıb kömək istəməlidirlər? Onlar elə buna görə gedirlər və bundan da biz itiririk. Bəli, əlbəttə mən gedib özünü təsdiq edən hər bir şəxsə görə sevinirəm. Amma digər tərəfdən bu çox ağrılıdır.

— Son vaxtlar Azərbaycanda sizi valeh edən səs var?

— Əlbəttə var, heç bir xalq istedadlardan xali deyil. Üstəlik, bizdə millətin konservatoriyası olan Qarabağ, Şuşa xanəndələr məktəbi var.

— Lakin yerli telekanallara baxanda heç kimi görmürük…

— Biz sadəcə onların barəsində bilmirik. Onlar barəsində məlumatlı olanlar isə görmək istəmirlər. İnsan nə qədər əlində məşəl tutaraq küləyə qarşı qaça bilər?

— Bugünkü estradamızı necə xarakterizə edə bilərsiniz?

— Əgər şou varsa, sənətə yer yoxdur. Şübhəsiz ki, mən konkret insanlardan danışmıram. Əgər insan başqa cür yaşaya bilməyib özünü əxlaqi baxımdan satırsa, bu yerdə heç vaxt sənət olmayacaq. Mənə asandır, oğlum Almaniyada, qızım İngiltərədədir, onlar mənə kömək edirlər və mən əlimi açıb pul dilənmirəm.

Lakin əla yaşayıram demək də olmaz. Məgər mən illərlə qadağa altında olmağa layiqəm? Razıyam, bəlkə də mən daha mülayim, səbrli olmalı idim… Lakin əgər bu mənə qarşı qlobal münasibət olsaydı, mən vəziyyəti olduğu kimi qəbul edərdim. Burada isə sadəcə kimsə başqasına xoş gəlmək və ya gözünə girmək üçün məni "ortadan yığışdırmaq" istəyib.

— Sizin barənizdə olan "qadağa" sözü mənim üçün qəribə və anlaşılmaz səslənir. Yaxşı, qoy olsun. Bu gün bu qadağa götürülüb, səhnəyə çıxmağa hazırsız?

— Mən istənilən halda səhnəyə çıxıram. Qəribədir ki, mən indiyədək çoxlu tamaşaçı toplayan müğənniyəm və hətta qadağan olunsam belə məni yaxşı gəlir götürmək üçün konsert proqramına daxil edirlər (gülür). Mən səhnəyə çıxıb mikrofonu əlimə götürən kimi artıq əl çalmağa başlayırlar və alqışlar on dəqiqədən az çəkmir.

Başa düşürsüz, məni "xalq düşməni" etmək üçün bəzilərinə ətrafda dözülməz gərgin mühit və xalqın mənə nifrətini yaratmaq lazımdır. Lakin başa düşürsüz ki, artıq gecdir. Özüm haqqında belə danışdığıma görə sizdən dəfələrlə üzr istəyirəm, amma bu faktdır — artıq gecdir. Mən heç vaxt alçalma qaydalarına tabe olmamışam!

— Hətta bu sərt dünya belə sizi dəyişə bilməyib. Siz sanki "Qoy bu dünya mənim qarşımda əyilsin" devizi ilə yaşayırsız.

Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyev
© Official website of President of Azerbaijan Republic

— Sındıra bilməyib, razıyam. İlk növbədə həmişə övladlarımı düşünmüşəm. Mənim üçün övladlarımın hörmətini itirməmək çox vacibdir. Mənə xarakterimə görə hörmət edirlər. Məni hətta siyasət dünyasında başa düşürlər və eşidirlər, düzdür, belələri çox deyil.

— Yeri gəlmişkən, siyasət barədə. Siyasətdən də məyus oldunuz?

— Çox məyus oldum. Mən vitrin idim. Mən və başqa bir neçə şəxs sözün əsl mənasında özlərini vətənpərvər kimi göstərən adamlar üçün imic formalaşdırırdılar. Əgər mən vaxtında hər şeyi hiss etməsəydim, onda yəqin ki, bu gün də siyasətdə olardım. Amma getdim.

— Flora xanım, bu gün nə arzulayırsınız?

— Heç vaxt arzularla yaşamamışam, mən realistəm. Heç vaxt öz prinsiplərimi tapdalayaraq, həyəcanlar yolu ilə əldə edə biləcəyim bir şey barədə xəyallar qurmamışam. Bir şey deyim: həyatda müəyyən status əldə etdikdən sonra özümə daha sərt yanaşmağa başladım. Hətta deyirdilər ki, mən təklikdə özümə nəzarət edirəm.

Bu gün mən yalnız bir şeydən qorxuram — mənim ölümümdən sonra tək qalacaq qızımın ağrısından.

1336
Teqlər:
Flora Kərimova, ifa, sənət, Azərbaycan, səs, xalq artisti
Əlaqədar
Xalq artisti tərəfindən zorlandığını iddia edən aktrisa aksiyaya başladı
Xalq artisti V Beynəlxalq Muğam festivalıdan gözləntilərini açıqladı
Daha bir Xalq artistimiz dünyasını dəyişdi
Film çəkilişi, arxiv şəkli

"Onlara pul lazım deyil, bacarıqlı rejissor filmi üçün maliyyə tapacaq"

996
(Yenilənib 21:45 08.08.2020)
Əgər dövlətin maliyyəsinin bundan sonra da xərclənməsində ədalət, şəffaflıq olmayacaqsa, kinoya böyük pullar ayırmağın mənası yoxdur.

Şahpəri Abbasova, Sputnik Azərbaycan

BAKI, 8 avqust — Sputnik. "Ay camaat, bu kino ki, var, çox qəliz məsələdir. Həm qəlizdir, həm də ki, vacib". Personajlarının hər kəlməsi xalq dilində zərb-məsələ çevrilmiş "Bəyin oğurlanması" filmindən kolxoz sədri Hidayət müəllimin fikridir. Kino, doğrudan da qəliz və vacib məsələdir. Ölkənin dünya arenasında tanınmasında kino əvəzsiz vasitədir.

Venesiya beynəlxalq film festivalının keçirildiyi məkanın yanında qızıl şir heykəli, arxiv şəkli
© Sputnik / Екатерина Чеснокова

Tənqidçi və kinoşünas Sevda Sultanova Sputnik Azərbaycan-la söhbətində son illər Azərbaycan kinosunda yaranan boşluqlardan danışıb.

- Ötən əsrin 60-70-ci illəri və qismən də 80-ci illər Azərbaycan kinosunun intibah dövrü olub. Lakin sonralar, məlum səbəblərdən, digər sahələr kimi, kino sahəsi də tənəzzülə uğradı. Sonralar digər sahələr inkişaf etsə də kino sahəsi yerində sayır, sizcə, bunun səbəbləri nədir?

- Azərbaycan kinosunda bir neçə dəfə qırılma nöqtəsi baş verib. Birinci qırılma nöqtəsi 1930-cu illərin repressiyaları ilə bağlıdır. Yəni senzura gücləndi, kino sektoruna nəzarət gücləndi, həbslər başladı, qeyri-millətdən olan kadrlara üstünlük verildi. Ümumiyyətlə, kino sənəti ölkəmizə gəldiyi ilk illərdə ən yaxşı filmləri azərbaycanlılar çəkiblər, nəinki ruslar və ya ermənilər. Digər millətlərin çəkdikləri filmlərdə xeyli təhrif vardı ki, bu barədə Cəfər Cabbarlı "Hara gedir Azərkino" məqaləsində yazıb. Yerli rejissorlarımız isə mühiti, coğrafiyanı, mentallığı, yerli mədəniyyəti, əhvalatları bilirdilər, üstəlik, istedadlı çəkirdilər.

Qeyd etdiyiniz 60-70-ci illərdə də intibahı milli rejissorlarımız yaratdılar. Mənə görə, Azərbaycan kinosu ikinci intibah dövrünü məhz sovetlərin dağılması ərəfəsində yaşadı. Bu, 1980-ci illərin sonundan 1990-cı illərin ortalarınadək davam etdi. "Azərbaycan postsovet dövrü kinosunun müxtəsər tarixi" adlı araşdırmamda bu haqda ətraflı yazmışam. Sonrakı illərdə kinoya ayrılan büdcənin monopoliyaya alınması, keyfiyyətsiz idarəetmə sistemi bu sahədə növbəti qırılma nöqtəsinə səbəb oldu. Daha bir məqamı deyim: əslində bunun özü böyük araşdırma mövzusudur. Yaradıcılığının ilk illərində yüksək peşəkarlıq göstərən rejissorların sonrakı işlərində zəif nəticələr göstərməsi maraqlıdır. Misalçün, Hüseyn Seyidzadənin "Yenilməz batalyon" filmində əldə etdiyi nəticə digər filmlərində nəzərə çarpmadı. Səbəbləri çox ola bilər. Məsələn, Seyidzadə çox sıxışdırılırdı, bu da onun yaradıcı potensialına təsir etməyə bilməzdi. Dediyim kimi, araşdırılmalı mövzudur.

- Ümumiyyətlə, necə düşünürsünüz, kinomuzun bu duruma düşməsinin günahkarı kimlərdir?

- Bayaq dediyim kimi, başlıca problem doğru olmayan idarəçilik sistemindədir. Amma italyan neorealizmi çətin şərtlərdə yaranmışdı. Görünür, burada yaradıcı adamların entuziazmı da böyük rol oynayır.

- Azərbaycan Dövlət Mədəniyyət və İncəsənət Universitetində tədris olunan dərslərin əksəriyyəti qeyri-ixtisas fənləridir. Universitetə böyük şövqlə qəbul olunan tələbənin qol-qanadı həmin illərdə sınır. Sizcə, milli kinomuzun bu duruma düşməsinin səbəbi həm də bu ola bilərmi?

- İncəsənət Universitetində tədrisin hansı prinsiplərə əsaslanması, keyfiyyəti haqda ətraflı məlumatım yoxdur. Amma orada təhsil alan tələbələrdən, məzunlardan eşitdiklərimə görə, dərslər keyfiyyətli, məhsuldar keçirilmir, müəllimlərin bir qisminin sahələri üzrə yetərli bilgiləri yoxdur, peşəkarlığı qənaətbəxş deyil. Aydın Dadaşov bir dəfə məni kinoşünaslıq kafedrasına dəvət etmişdi. İstəyirdi ki, mən və Aygün Aslanlı müəllim kimi burada fəaliyyət göstərək. Yeri gəlmişkən, mən İncəsənət Universitetini bitirmədiyimdən, orada dərs deməyim üçün ya kino ilə bağlı kitabım olmalıydı, ya da heç olmasa, Universitetdə qiyabi təhsil almalıydım. Aydın müəllim dedi ki, sənin üçün şərait yaradacağıq. Nə kitab yazmağa, nə ikinci təhsilə həvəsim olmadığımdan alınmadı. Həm də kitab üçün təklif olunan mövzu ürəyimcə deyildi. Həmin kafedrada bir neçə müəllimlə söhbət edəndə onların kino bilgilərinə dırnaqarası heyran oldum.

Bu il milli kino ilə bağlı iki mühüm araşdırma etmişəm, "Ekranlaşdırılmış ədəbi əsərlər" kitabım çıxıb. Xeyli resenziyam var, yaxınlarda "Azlogos"da dünya kinosunda homoseksual mövzunu araşdıran yazım yayımlandı, üstəlik, mükafat alan yeni Qərb filmləri ilə bağlı təhlillərim var. Mənim üçün maraqlıdır ki, İncəsənətdə dərs deyən kinoşünasların və ya kino tənqidçilərinin hansı məhsulu var? Bu, mənim üçün, doğrudan, maraqlıdır. Və onların yetişdirdiyi yeni nəsil kino tənqidçiləri haradadır?

Bu yaxınlarda gənc kinotənqidçilər axtarırdım, əməkdaşlıq üçün. Araşdırdım, tapa bilmədim. Məlum oldu ki, teatrşünaslıqda, teatr tənqidində yeni, maraqlı imzalar var, amma kinoda yoxdur. Mən, Aygün Aslanlı kino tənqidi ilə məşğul olmaq istəyən gənclərlə biliklərimizi təmənnasız paylaşmağa, fikir mübadiləsi etməyə hazırıq. İstəyənlər sizinlə əlaqə saxlayıb, əlaqə nömrələrimi sizdən götürə bilərlər. "Debüt" studiyası və "Artlogos" saytı ilə birgə kino verilişi planlaşdırırıq. Aygünlə mən müəllifik. İlk mövzumuz "Resenziya necə yazılmalıdır?" olacaq. Qısa zaman içərisində gərəkli bilgiləri verməyə çalışacağıq.

- "Azərbaycan kinosunu düşünməyən məmurlar və tək qalmış gənc rejissorlar" adlı yazınızda xaricdə uğur qazanan gənc rejissorlarımızı qeyd etmisiniz. O rejissorlar ki, əcnəbi rejissorlarla rəqabətə girə biləcək qədər güclüdürlər.

- Azərbaycanda istedadlı rejssorlar həmişə olub. Xüsusən, indi gənc nəsil kinematoqrafçılar gəlirlər ki, onlar tədricən "Yeni dalğa"ya zəmin yaradırlar. Kino sahəsində idarəçiliyin qüsurluluğu, uyğun iqtisadi şərtlərin olmaması, "Azərbaycan kinosunun 2008-2018-ci illər üzrə inkişafına dair Dövlət Proqramı"nın yerinə yetirilməməsi prosesi xeyli ləngitdi. Teymur Hacıyevin Kann festivalında, Hilal Baydarovun Venesiya festivalının əsas müsabiqəsinə düşməsi onların təkbaşına, müstəqil fəaliyyətlərinin nəticəsidir. Yəni, burada dövlətin rolu olmayıb.

Həmişə bu fikirdə olmuşam ki, tammetrajlı bədii filmlərə dövlət maliyyəsi ayrılmasın. Uşaq, cizgi, müəyyən mövzularda – məsələn, Qarabağ kimi mühüm mövzularda çəkilən filmlər istisna olmaqla.

İstedadlı, bacarıqlı rejissor filmi üçün maliyyə tapacaq, həm də yaşadığımız texnogen dünyada imkanların bolluğu buna şərait yaradır. Demək istədiyim odur ki, əgər dövlətin maliyyəsinin bundan sonra da xərclənməsində ədalət, şəffaflıq olmayacaqsa, kinoya böyük pullar ayırmağın mənası yoxdur.

- Son illər ölkəmizdə film sahəsində, xüsusən də komediya filmləri monopoliyadadır. Çəkilən əksər komediya filmlərində eyni simaları görürük. Sizcə, bu, komediyanı çəkən rejissorun özünü sığortalaması ola bilərmi? Çünki həmin filmlərə sponsorluq edən təşkilatlar populyar simaya daha çox etibar edir.

- Mən gözləyirdim ki, komediya janrından tədricən dram, triller, melodram və digər janrlara keçiləcək. Yəni qanunauyğunluq bunu tələb edir. Amma hələ ki, komediya janrı dominantdır. Ən pisi isə odur ki, komediya janrının özündə belə çox az istisnanı nəzərə almasaq, keyfiyyət dəyişikliyi baş vermir. Çünki yeganə məqsəd pul qazanmaqdır. Onların pul qazanmaq istəyinə normal baxıram. Ancaq pul qazanmaq üçün yaxşı məhsul təklif etmək lazımdır axı. Ona görə eyni adamlar komediya çəkir ki, azad iqtisadi bazar yoxdur, normal reklam bazarı yoxdur, ifadə sərhədləri məhduddur və dediyim səbəblərdən ciddi rəqabət yoxdur. 1990-cı illərin əvvəllərindən iş adamları kinoya investisiya qoyurdular. Dövlətdən asılı olmayan, alternativ maliyyə ilə çəkilən müstəqil kino yavaş-yavaş inkişaf edirdi. Onların arasında festival üçün nəzərdə tutulan, ciddi filmlər üstünlük təşkil edirdi. Sonralar bu ənənə müxtəlif səbəblərdən yox oldu.

996
Əlaqədar
Həyatını riskə ataraq: Rejissor azərbaycanlı həkimlərin fədakarlığını seriala çəkəcək
Kinorejissor: “Filmimizin beynəlxalq festivalda iştirakı böyük qələbədir”
Azərbaycanlı cütlüyün ağlına qeyri-adi ideya gəlib
Azərbaycanlı dramaturqun pyesi Rusiya festivalının şort-listinə daxil edilib
“Çocuklar duymasın”ın Haluku: “Azərbaycan üçün könüllü əsgərliyə gedərdim
Tamer Karadağlı, arxiv şəkli

“Çocuklar duymasın”ın Haluku: “Azərbaycan üçün könüllü əsgərliyə gedərdim

1209
"Bir millət, iki dövlətik. Əgər elə düşünürüksə, onun üçün gərəkli olanları da yerinə yetirməliyik" - Tamer Karadağlı

BAKI, 8 avqust — Sputnik. Azərbaycan əsilli məşhur türkiyəli aktyor Tamer Karadağlı maraqlı açıqlamalar verib. Karadağlı “Jülide Ateşle 40” verilişində qonaq olarkən Azərbaycanla bağlı maraqlı sualları da cavablandırıb.

“Azərbaycan mədəniyyəti üçün darıxırsınızmı?” sualına məşhur aktyor belə cavab verib:

“Xeyr, darıxmıram, çünki o mədəniyyəti yaşayıram. Bütün ailəmiz o mədəniyyəti yaşayırdı. Evimizdə həmişə Azərbaycan yeməkləri hazırlanırdı, xalalarım, əmilərim Azərbaycandaymış kimi danışırdılar. Hər nə qədər Azərbaycan əsilli olsam da, ilk dəfə iki il əvvəl getdim oraya və yeməkləri, insanları, danışıqları o qədər yaxın gəlmişdi ki mənə, izah edə bilmirəm”.

Aparıcının “Azərbaycan üçün könüllü əsgərliyə gedərsinizmi?” sualına cavab isə daha maraqlı olub: “Məni bu yaşdan sonra almazlar, amma əgər ehtiyac olsa, çağırsalar, niyə də olmasın? Bir millət, iki dövlətik. Əgər elə düşünürüksə, onun üçün gərəkli olanları da yerinə yetirməliyik”.

Qeyd edək ki, 53 yaşlı aktyor “Bir tutam baharat”, “Memlekette Demokrasi Var”,  “Şans Kapıyı Kırınca”, “Pamuk prens” və s. filmlərində rol alıb. Serial sahəsində daha çox tanınan Karadağlı Türkiyənin ən məşhur “Acayib hikayeler”,  “Doktorlar”, ”Fedai”, “Ah kalbim” və s. seriallarına çəkilib. Azərbaycan tamaşaçısı isə onu “Çocuklar duymasın”dakı Haluk obrazı ilə sevib.

1209
Əlaqədar
Hollivud ulduzu Kemeron Diaz kinodan niyə getdiyini açıqlayıb
Gənc heykəltaraş bu dəfə polkovnikin xatirəsini əbədiləşdirib
Məşhur aktyor gizli şəkildə üçüncü dəfə evləndi
"Apple" və Di Kaprio: Hollivudda birgə filmlər çəkiləcək
Hələ ki açıq-saçıq səhnələr təklif etməyiblər: azərbaycanlı qız Moskvanı necə fəth edəcək?
Qədim sikklələr, arxiv şəkli

Macəra filmindəki kimi - Barın yaxınlığından xəzinə tapılıb

0
(Yenilənib 07:21 10.08.2020)
Ekspert Naycel Millsin qiymətləndirməsinə görə, hərracda tapılan sikkələrin dəyəri 100 min funt sterlinqə çata bilər.

BAKI, 10 avqust — Sputnik. İngiltərənin Saffolk qraflığından olan xəzinəaxtaranlar The Lindsey Rose barının yaxınlığında qədim xəzinə tapıblar. Bu barədə yerli qəzet East Anglian Daily Times məlumat verib.

40 yaşlı Lyuk Mahoni və iki dostu məkanın sahiblərinin icazəsi ilə barın yaxınlığında yerləşən sahəni metal axtaran detektor vasitəsilə araşdırıblar. Onlar xəzinə axtarışlarına iyulun 26-da səhər saatlarında başlayıblar. Mahoninin ilk tapıntısı sikkələr olub: qızıl və altı pens. Bir az fasilədən sonra ortaqlar bütün ərazidən sikkələr tapmağa başlayıblar.

"Onlar hər yerdə idi. On dəqiqəlik axtarışdan sonra güclü bir siqnal eşitdim və düşündüm: "Budur o". Qazmağa başladıq və burada küp gördük. Palçığı qaşıyıb təmizləyirsən və sikkələri görürsən, bu təsvirəgəlməz hissdir", - deyə Mahoni xatırlayır.

Xəzinəaxtaranlar barın sahəsini üç gün ərzində ələk-vələk ediblər, gecələr isə buranı digər xəzinəaxtaranlardan qoruyublar. "Mən orada üç gün keçirdim. Yatmadım. Gecələr maşında oturur və kimsənin xəzinənin dalınca əraziyə girməməsi üçün oranı izləyirdim. Hətta indi belə mən bir az həyəcanlanıram", - Mahoni deyir.

Nəticədə, ortaqlar XV-XVII əsrlərə aid 1061 gümüş sikkəni qazıb çıxarmağa nail olublar.

Ekspert Naycel Millsin qiymətləndirməsinə görə, hərracda tapılan sikkələrin dəyəri 100 min funt sterlinqə çata bilər.

Daha əvvəl Polşanın Krakov şəhərində inşaatçılar binanın zirzəmisində dəyəri 400 min funt-sterlinqə bərabər olan 10 min qədim sikkə tapmışdılar. Dəfinə Krakov Arxeologiya Muzeyinin nümayəndələrinə təhvil verilib. Onlar pul torbalarının həmin binada necə peyda olduğunu öyrənməyə çalışacaqlar.

0