Təzə-pir məscidi, arxiv şəkli

Dini qadağalar: “Azad” insan üçün ağır bir yük kimi qəbul edilir

544
(Yenilənib 19:46 08.10.2019)
Bir çox qorxunun heç bir real əsası yoxdur. Onu formalaşdıran faktorlar var, bunların də sırasında televiziya, internet, sosial media ilə ötürülən “mif”lər durur

BAKI, 8 oktyabr — Sputnik. İnsanlar bəzi dini tabularla bağlı xoşagəlməz hisslər keçirir, onları gerilik, arxaizm, unudulması lazım olan qaydalar kimi qəbul edirlər. Dini qadağalar həm də bir növ azadlığın qarşısını alan bir sərhəd kimi də anlaşılır. Azad olmaq istəyənlər dini qaydalara qarşı dözümsüzlük də ifadə edirlər.

Sosial mediada din, demək olar, həmişə müzakirə mövzusudur. Xüsusilə Məhərrəm, Ramazan aylarında, Həcc ziyarəti dövründə, Qurban bayramı ərəfəsində söhbətlər bir az da qızışır.

Şəbəkədə dindən yazan dəstələr də olur

Haradasa terror aktı oldusa, hansısa ölkədə hicab və ya niqab qadağası reallaşdısa, hər hansı bir məşhur şəxs dinlə bağlı qeyri-adi görünən fikir bildirdisə, diskussiya daha da qızışacaq. Tanınmış müğənni Akif İslamzadənin bu günlərdə bildirdiyi “Cəhənnəmə düşənlərin əksəriyyəti qadınlardır” fikri növbəti dəfə sosial şəbəkəni çalxaladı. Qadınlar olduqca sərt reaksiya verdilər. “Qadınların daşı ağır olub ona görə” kimi ifadələrə addımbaşı rast gəldik.

Hamı dindən yazır, fikir bildirir. Bilən də, bilməyən də. Adətən şəbəkədə dindən yazan dəstələr də olur. Məsələn, kimsə özünü ateizmlə eyni tutur, ətrafına öz dəstəsini toplayır, bəlkə də bilərəkdən yox. Sadəcə hər dəfə bir qəzəbli dindarı blokladıqca, tədricən çevrəsində yalnız həmfikirləri qalır. İnternetə nə qədər azad məkan desək də, əslində, totalitar düşüncə burada da hakim olur insanların beyninə. “Mənim kimi düşünmürsənsə, onda dostluğumda sənin kimisinə yer yoxdur” ifadəsi reallığı tam əks etdirir.

Yəqin deyər, nə cənnət, nə cəhənnəm?

Dini mövzuda yazılan statuslara dindar çevrənin reaksiyası bəzən daha sərt olur, amma hər hansı bir dini mövzuda informasiya da dindar olmayan insanlarda qeyri-adekvat münasibət doğurur. Məsələn, qadınların cəhənnəmdə çoxluq təşkil edəcəkləri barədə postun niyə bu qədər sərt qarşılanması, əslində, təəccüb doğurur. Axı, bunu bəyənməyənlərin çoxundan “cənnət və cəhənnəmin varlığını qəbul edirsənmi” deyə soruşsaq, yəqin deyər ki, nə cənnət, nə cəhənnəm? Həyat bu dünyadadır, o dünyada heç nə yoxdur, heç o dünyanın özü yoxdur, bunlar hamısı dindarların uydurmasıdır. “Məncə, cənnət də, cəhənnəm də bu dünyadadır. O biri dünyadakı cənnət-cəhənnəm barədə deyilənlər, yazılanlar heç vaxt mənə inandırıcı gəlməyib” yazan birisinə nə fərqi var o dünyada nə olacaq? Bunun mövcudluğuna inanmırsan axı?

Dini mövzu həm də hər hansı bir ciddi partlayışdan sonra da aktuallaşır. Hər hansı radikal qruplaşma terror aktı ilə bağlı bəyanat yaydısa, sosial mediada neqativin səviyyəsi birə on yüksəlir. Dində olmayan, hər hansı bir dini mərasimi icra etməyən, hətta özünü ateist və ya dünyəvi adlandıran insanların dinlə bağlı bir sıra qorxuları var. Adətən paylaşımlarda bunu müşahidə edirik. “Radikal islam”, “radikal dindarlar”, “yaraqlılar”, “terrorçular” kimi ifadələrə addımbaşı rast gəlirik.

Dindar olmayanlar nədən qorxurlar?

Niyə din, xüsusilə də islam dini insanlarda bu qədər qorxu yaradır? Dindar olmayanlar nədən qorxurlar? Əgər nə vaxtsa, dünyada dini qayda-qanun tam bərqərar olsaydı, qorxan insanlar nəyi itirərdilər, hansı azadlıqdan məhrum olardılar?

35-40 il öncə hər hansı islam terror qruplaşması barədə kiçik bir informasiya eşitmək müşkül məsələ idi. Qərb mətbuatının o dövrdə əsas hədəfi SSSR, kommunizm təhlükəsi, “qırmızı briqada“lar, solçu terrorçular idi. Solçu ideyalar dünyada çox populyar olduğundan Çe Gevara kimi qəddar, hər zaman döyüşə atılmağa hazır olan inqilabçı-terrorçu insanlarda romantik hisslər doğururdu. ABŞ-ı ənənəvi sevməyən Latın Amerikasında Çe Gevara əsil qəhrəman idi. İmkanları nə qədər az olsa belə, Sovet İttifaqı dünyada mövcud olan kommunist partiyaları və solçu hərəkatları dəstəkləyirdi. Ötən əsrin 70-80-ci illərində islam terrorçuluğu deyilən bir anlayış yox idi. Hərdən bir ayrı-ayrı epizodlar telekanallarda göstərilirdi. Fələstininin lideri Yasir Ərəfat hətta 1994-cü ildə Nobel mükafatını İsrailin Baş naziri İshaq Rabinlə və Xarici İşlər naziri Şimon Pereslə bölüşmüşdü. “Time” jurnalı isə onun haqqında “kimin üçün terrorçu, kimin üçünsə azadlıq mücahidi” ifadəsini işlətmişdi. Yasir Ərəfatın başçılığı ilə onlarla terror aktı törədilib, amma heç kim ona “islam terrorçusu” damğası vurmayıb.

Sovet İttifaqının dağılmasından sonra sol hərəkatlar, demək olar, tam tənəzzülə uğradı. Ortada real düşmən olmadı deyə, bu obrazı uydurmaq lazım gəldi. İllərdir dünya mətbuatı insanları məhz islam təhlükəsi ilə qorxudur, bu qorxular elə bizim informasiya məkanına da transfer olunub. 

Azərbaycan insanı bu əldəqayırma qorxunu istər-istəməz bu və ya digər formada ifadə etməli olur. Niyə kimisə hansısa ölkədə baş verən partlayış qorxutmalıdır? Onda gərək daha dəhşətli hadisələrə görə həyəcan keçirək. Məsələn, Çində və ya İndoneziyada baş verən vulkan püskürməsi, çay daşqını, sunami daha dəhşətlidir axı. Bir terrorçu özünə bomba bağlayıb 20 insanı öldürürsə, 2004-cü ildə İndoneziya, Tailand, Şri-Lanka və Hindistanı əhatə edən zəlzələ və daha sonra yaranan sunami səbəbindən 230 min insan həlak olub, 1,6 milyon insan evsiz-eşiksiz qalıb. Ümumilikdə, 5 milyona yaxın insan  zərər çəkib. Çox dəhşətli bir hadisədir, amma çox yəqin Azərbaycanda bu hadisə heç kəsdə qorxu doğurmayıb. Yəqin bu sözü işlətsək, daha çox ölkədə 2000-ci ildə baş vermiş zəlzələ xatırlanar.

Bir çox qorxunun heç bir real əsası yoxdur. Onu formalaşdıran faktorlar var, bunların də sırasında televiziya, internet, sosial media ilə ötürülən “mif”lər durur. Həmin terrorçu dediyimiz insan, əslində, əlindəki qılıncla lazer silahı ilə qorunan bir qalaya hücum edən birini xatırladır. Kim bu insana silah satırsa, o da əsası olmayan qorxuları informasiya məkanında yayır. Hətta bir güllə ilə iki dovşan vuran dövlətlər var. Öz silahını yox, strateji rəqibinin silahını gizli yolla istehsal edib terror qruplarına satan, sonra isə bu işdə başqasını ittiham edənlər kimi.

Dini qadağalar “azad” insan üçün ağır bir yük kimi qəbul edilir

Amma insanları dinə qarşı qorxunu yaradan digər səbəblər də az deyil. Niyə özünə oxumuş, savadlı deyən birisi dini tabulardan qorxmalıdır? 

Çünki dünyəvi dediyimiz sistemin mahiyyətində yaxşı dəyərlərlə birgə o qədər də münasib olmayan “azadlıq”lar durur. Bəli, dünyəvi sistem elə dində olan bir sıra dəyərləri dəstəkləyir. Yəni oğurluq etmək, rüşvət almaq, korrupsiya, fırıldaqçılıq və sair kimi mənfi xüsusiyyətlər hər bir halda pislənir. Amma deyək, insanın azad formada narkotik qəbul etməsi, azad intim münasibətlərdə yaşaması, istədiyi geyimi geyməsi, qohumluq əlaqələrini qıraraq tənha yaşaması, eynicinsli fərdlərin münasibət qurmasına dözümlü münasibət hiss olunur.

Dini qadağalar “azad” insan üçün ağır bir yük kimi qəbul edilir. Çünki orta ofis işçisinin bir istəyi, bir diləyi var. İşini tez bitirib özünü yaxınlıqdakı paba çatdırsın, pivədən vurub dostlarla mənasız söhbətlərə baş vursun. Pivənin yanında siqareti, marixuanası, islamda haram buyurulmuş qidalar, sonda isə özü kimi tənha qadınla tanışlıq paketi olur. Əgər geydirsə, qadını kişi əvəzləyəcək. Bu insan yolu da düzgün yerdən keçir, zibili də küçəyə atmaz, özünü da ağıllı-kamallı aparar, amma bircə onun narkotik qəbul etmək azadlığını əlindən almayın, yoxsa üsyan edər, aləmi dağıdar.

Dindən qorxanlar rahat şəkildə günaha batmaq imkanının itirilməsindən qorxurlar

İslam dini bir insanın digərinə yalan danışmasını qəti qadağan edir, xüsusilə ticarətdə yalan demək, çəkidə aldatmaq, müştəriyə düzgün olmayan məlumat vermək böyük günahlardan sayılır. Yəni müştərini çəkidə aldadan satıcının cəhənnəm odunda yanacağı birmənalı olaraq dində təsdiqlənir. 

Amma dünyəvi sistemdə müştərini aldatmaq üçün marketinq deyilən elm də düşünülüb. Yəni müştəriyə lazım olmayan, hətta sağlamlığına ziyan vuran istənilən malı “sırımaq elmi”dir. Bəlkə də belə bir fikir marketologiya haqqında bir qədər primitiv təsəvvür yarada bilər, amma marketoloqların açıqlamalarına qulaq asarkən, məsələ gün kimi aydın olur. Bir dəfə ABŞ telekanallarının birində uşaq oyuncağı istehsal edən şirkətin marketoloquna “uşaqları reklam vasitəsilə zombiləşdirmək nə qədər etikdir” sualı verildi. Həmin marketoloq göz qırpmadan “oyuncaq bazarı böyük həcmlidir, milyard dollarla ölçülür. Biz hansısa etik yanaşmaya görə bu işdən kənarda qala bilmərik. Biz reklam vasitəsilə uşaqlara təsir edirik, onlar isə valideynlərini oyuncaq almağa məcbur edəcəklər” deyə bildirib.

İslam dini qumarı və hər hansı bir asılılıq yaradan oyunları qadağan edir. Amma dünyəvi dediyimiz ölkələrdə kazino, oyun avtomatları, müxtəlif buna bənzər totalizatorlar açıq fəaliyyət göstərir. Bu “azadlığı” qumarbazların əlindən necə alasan? Onlar bu dərdə dözə bilməzlər. Həm də bu biznesi quranların maraqları alt-üst olar.

Dində olmayan insanları terror təhlükəsindən daha çox narkotik qəbul etmək, azad intim münasibətlərdə yaşamaq, qumar oynamaq, sələmlə pul vermək kimi imkanların itirilmə təhlükəsi qorxudur. Azad olmaq istəyən həmişə azaddır, amma nəfsinin qurbanı olanlar elə qul həyatı sürürlər. Dindən qorxanlar, əslində, rahat şəkildə günaha batmaq imkanının itirilməsindən qorxurlar.

Dinin hansı tələbi sizdə qorxu yaradır?

İnsan doğru etmədiyini dəqiq bilir, çünki qırılmaz tellərlə Yaradana bağlıdır, amma özü ilə bacara bilmir. Hətta özünü dinlə bir tutan insanların günahları da dini qəbul etməyənlərdən heç də az deyil. Hamı günaha batır, hər kəs bir yolverilməz iş törədir. Sadəcə dini qadağalar sistemində böyüyən insan bəzi əməlləri sadəcə “bunu etmək olmaz” deyə etmir. Çünki Allahın varlığını, cənnət və cəhənnəmi, günah törətməyin cəzasını çəkəcəyini apriori olaraq qəbul edir. Günaha batanda da heç olmasa tövbə edir, namaz qılır, günahının bağışlanmasını Allahdan diləyir.

Əslində, dünyəvi ölkələrdə də hər məsələyə birmənalı yanaşma yoxdur. Yəni marixuananın istifadəsinə icazə verən və qəti qadağan edən, Sinqapur kimi siqareti və saqqızı tam qadağan edən, kazino fəaliyyətinə açıq və qismən icazə verən, tam qadağa edən ölkələr az deyil.

ABŞ-da yeniyetmə ilə istənilən intim münasibət olduqca sərt cəzalandırılır, amma Yaponiyada 14 yaşını ötmüş məktəb tələbəsi öz istəyi ilə intim həyat yaşaya bilər. ABŞ-da hətta kompüterin yaddaşında uşaq pornosu saxlamağa görə belə cinayət işi qaldırıla bilər, amma bir sıra ölkələrdə buna daha yumşaq münasibət göstərilir. Yəni islam ölkəsində evində erotik jurnal saxlayan birisinə bəlkə də heç bir cəza verilməz, amma ABŞ-ın bəzi ştatlarında buna görə insan problem yaşaya bilər. İslamda daha çox insanın əməlinə görə cəzalanması tələbi var.

Roma Papası Fransisk, arxiv şəkli
© REUTERS / Stefano Rellandini

Əgər insanlardan “dinin hansı tələbi sizdə qorxu yaradır” sualına səmimi cavab verməyi xahiş etsəydik, yəqin narkotik və azad münasibət qurmaq “azadlığı”na, qumar oynamağa, yalan danışmağa qoyulan tabular ilk yerdə qərarlaşardı.

Sosial mediada cənnət, cəhənnəm söhbətlərinin müzakirəsinin heç bir mənası yoxdur, çünki bunun bilməyin cəmi bir yolu var: o da bu dünyanı tərk etməkdir. Əgər həyatın boyu günaha batıb pis əməl törətmisənsə, onda sorğu-sual edən mələklər başının üstünü alacaq və qiyamət günü sorğu-suala çəkiləcəksən.

İnanmayanlar isə hələlik günaha batmaqda davam edə bilərlər. Bu dünyadan köç edib, o dünyanın qapıları önündə boynubükük dayanacaq günəcən.

544
Yazı yazan kişi, arxiv şəkli

Rafiq Tağı 70: Unudulmaz dost, böyük yazıçı, şəfqətli həkim

1168
Qatilləri tapılmadı. Onun qətlə yetirilməsinə görə heç kəs cəza almadı. Burada da qəribə bir simvolika var.

Bu il avqust ayının 5-i tanınmış yazıçı, ədəbiyyatımızın görkəmli və sevilən nümayəndəsi, bıçaqlanaraq qətlə yetirilən Rafiq Tağının 70 yaşı tamam olur.

Yaşasaydı onun üçün təbdəbəli yubiley tədbiri keçirilməyəcəkdi.

Çox güman ki, hər hansı təltif, diplom, medal, mükafat da qəbul etməyəcəkdi.

Uzaqbaşı ailəsi, dostları ilə bu günü qeyd edib, üzündə işıqlı, həlim təbəssümlə növbəti yaşıyla vidalaşacaqdı.

Ona görə yox ki, Rafiq Tağı yazıçı olaraq mükafata layiq deyil, sadəcə dəbdəbəni sevməzdi ustad. Yeri gəlmişkən onun şəxsiyyəti bütün mükafatlardan, bütün təltiflərdən üstün idi. Sağlığında hətta "tanınmış yazıçı" ifadəsini belə, qəbul etmirdi – kifayət qədər tanınsa da, sevilsə də....

Təxminən 9 il əvvəl mənimlə söhbətində demişdi: "Azərbaycanda "titul" haçansa baş vermiş yaltaqlığın nişanəsidir. Titulsuzluq bunun əksidir. Saxta ad və san insana ləzzət eləməsin gərək".

O saxta ad-sandan ləzzət almayacaq qədər böyük şəxsiyyət idi!

Rafiq Tağı həyatda mülayim, yazıda sərt, bəzən acımasız bir imza sahibi idi. Yazısında, müsahibəsində bir nöqtənin, bir hərfin, ən sadə bir fikirin davasını aparan adam, çayxana söhbətlərimizdə necə bu qədər mülayim ola bilirdi? Üzündəki həlim və şəfqətli ifadə ğmrümün sonuna qədər məni izləyəcək! Və tam səmimiyyətimlə düşünürəm ki, Rafiq Tağı mənim ilk ən böyük itkim idi...

Rafiq Tağı
© Photo : Azpolitika
Rafiq Tağı

Bu xoşxasiyyət, mehriban, ipək kimi adamın mətnləri od-alov, üsyan, başdan-başa etiraz idi. Yazılarını oxuyanda, onunla üz-üzə oturub söhbət etməyə, polemikaya girməyə çəkinirdin. Ancaq, əslində böyüklə-böyük, uşaqla-uşaq idi. Azacıq ədəbiyyat işığı gördüyü adamla oturub söhbət etməyə, polemikaya girməyə, bildiklərini bölüşməyə üşənməzdi. O qədər canayaxın, mehriban, gülərüz insan idi ki, insan özündən asılı olmadan bütün dərdini-sərini onunla bölüşməyə qeyri-iradi başlayırdı. Qəfil ayılırdın ki, illərin doğması kimi dərdləşirsən, içini açıb-tökürsən...

Bəlkə də onun sevilməsinin, sayğı görməsinin səbəbi bu sadəlövhlüyü, canayaxınlığı və qayğıkeşliyi idi.

Rafiq Tağı yorulmaz maarifçi idi. Hər söhbətində, hər yazısında oxumağın, mütaliənin faydasını xüsusi vurğulayır, bəzən fikirlərini sərt şəkildə ifadə etməkdən də çəkinmirdi.

"Kitabı nə üçün oxuyurlar: estetik baxışları formalaşdırmaq, incələşdirmək və heyvan səviyyəsindən çıxmaq üçün. Kim dediyim səviyyədə qalmaq istəyirsə, oxumasın – məcbur edən yoxdur." – Onun fikirləridir. Bəzən mütaliənin faydasını, oxumağın önəmini bu cür sərt şəkildə ifadə edir, oxumağın xalqın inkişafı üçün önəmini, dəyərini hər zaman xüsusi vurğulayırdı.

Rafiq Tağı imkansız xəstələrinin müalicəsi üçün dərman alan, xəstəsinin evinə əlidolu – bazarlıq edib gedən tək-tük həkimlərimizdən idi. Bəlkə də onun canayaxınlığı və qayğıkeşliyi, şəfqətli davranışları peşəsindən irəli gəlirdi.

Qətlə yetirilməsi, bıçaqlanması qəfil, gözlənilməz olsa da, özü sanki bunu öncədən duymuşdu və başına gələcəkləri yazıçı həssaslığı ilə həsr etmişdi. Onu hər dəfə xatırlayanda gündəliyimə qeyd etdiyim söhbətləri, ondan aldığım müsahibələri yenidən xatırlayıram, təkrar-təkrar oxuyuram. Qətlə yetirilməsindən təxminən on ay öncə aldığım müsahibəsində bir fikir səsləndirib. Və ölümündən keçən doqquz il ərzində mən hər dəfə bu fikiri xatırlayanda dəhşətə gəlirəm: "Başında Allah ideyası olmayan, humanizmdən bixəbər, ideyalar dünyasından yan keçmiş insandan nə desən gözləmək olar. Durduğum yerdə bıçağı qarnıma soxsalar, şəxsən mən təəccüblənmərəm."

Bəli, o sanki cəhalətin bıçaq zərbəsi ilə həyatını itirəcəyini, qətlə yetiriləcəyini, güzəştə getmədiyi bu savaşda şəhid olacağını öncədən duyurdu. Onu məhz "durduğu yerdə", heç bir səbəbsiz, gözlənilmədən qətlə yetirdilər. Ancaq cəhalət əlindəki bıçağı üzbəüz, gözlərinin içinə baxaraq qarnına soxmağa cəsarət etmədi. Rafiq Tağı ilə birlikdə ədəbiyyatımızı da, mədəniyyətimizi də kürəyindən bıçaqladılar...

Onu Allahsızlıda suçlayırdılar, ancaq Rafiq Tağı Allaha bütün dindarlardan bir köynək daha yaxın idi. Özü etiraf edirdi ki; "həyatımı İsa peyğəmbərin əxlaqına uyğun tərzdə qurmağa çalışıram."

Bu gün yana-yana xatırladığım böyük dost, böyük yazıçı, böyük şəxsiyyət Rafiq Tağı cəhalətin qurbanıdır. Onun işığı qarşısında gözü qamaşanlar bu işığı söndürmək üçün ən ləyaqətsiz yolu seçdi. Və biz öz sevimli yazıçımızı, əziz dostumuzu, ağsaqqalımızı qoruya, mühafizə edə bilmədik.

Qatilləri tapılmadı. Onun qətlə yetirilməsinə görə heç kəs cəza almadı. Bu məqamı düşünəndə sarsılıram. Burada da qəribə bir simvolika var. Çünki, onun qatili konkret bir adam deyil, cəhalət, savadsızlıq və nadanlıq idi. Və cəhaləti cəzalandırmağın yeganə yolu bu cəmiyyəti, bu toplumu maarifləndirmək, onun işığının, bilgisinin artmağına, çoxlamasına çalışmaqdır. Oxunan hər kitab, yazılan hər cümlə, gələcəyə ümidlə və arzuyla addımlayan hər bir gənc, alıb evimizə apardığımız hər bir kitab, Rafiq Tağının qatilindən aldığımız qisas, cəhalətə meydan oxumağımızsa o qatilə verdiyimiz ən böyük cəzadır.

Sənin ruhun qarşısında baş əyirəm dəyərli ustad, əziz dost...və ümid edirəm ki, hökmən görüşəcəyik!

1168
ABŞ-da epidemioloji vəziyyət

Mayk Pompeo, ərəblərin gecikmiş atomu, sosial lift xoşbəxtlik

888
(Yenilənib 20:16 03.08.2020)
Pul, həqiqətən də bəzən xoşbəxtlikdir. Və ya hansısa fikir adamının söylədiyi kimi – “Pul xoşbəxtlik gətirmir, amma bədbəxtlik baş verəndə çox kömək edir”.

BAKI, 3 avqust — Sputnik. 7x7 həftənin yaddaqalan hadisələrini şərh edir

Pərdə arxasındakı bəla

Əksər ehtimallar “taclı bəla”nın tezliklə həyatımızdan çıxmayacağını deyir. Bəzi qənaətlər isə hətta belədir ki, koronavirus əbədi olaraq bizimlə qalacaq, onun ilin sonunadək yoxa çıxacağına dair proqnozlar nikbin yanaşmanın məhsuludur. Ötən həftə dünyada bu xəstəliyə yoluxanların sayı 18 milyonu ötdü. Rəqəmlər şərtidir, bütün xəstələri qeydə almaq, sadəcə, mümkün deyil. Məlum olmayan təkcə xəstələr, onların sayı deyil. Pandemiyanın hansısa güc mərkəzləri tərəfindən idarə olunduğuna, Yer kürəsində insan sayının kəskin azaldılmasına hesablanmış proqram olduğuna dair mülahizələrin inandırıcılıq gücü də getdikcə daha çox artır. ABŞ dövlət katibi Mayk Pompeonun Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatının Çinə satılmasına dair açıqlaması pərdə arxasında nələrinsə baş verməsinin növbəti ifadəsidir.

Alzheymer

Ötən həftə Paşinyan Rusiya kanalına müsahibədə “Qarabağ xalqı”ndan, Ermənistanın “konstruktiv” mövqeyinə qarşı Azərbaycanın “güc tətbiqi”ndən və s. danışıb. Tovuz istiqamətində gözləmədiyi səviyyədə cavab alan Ermənistanın diplomatik müstəvidə də küncə sıxılmasından sonra Nikolun sərsəmləmələri daixili auditoriya qarşısında itirilmiş xalların geri qaytarılmasına hesablanmış cəhdlərdir.

Rusiya televiziyasına müsahibəsində Paşinyanın gileyi də aydın sezilir. KTMT-dən gözlədiyi dəstəyi ala bilməyən baş nazir təbii olaraq məyusdur və Kremli Ankara ilə üz-üzə qoyaraq Türkiyənin münaqişəyə təsirini neytrallaşdırmağa çalışır. Sitat: “Türkiyə və Azərbaycan Minsk qrupunu prosesdən qovmaq istəyir. Rusiya isə susur”.

Rusiyada isə Paşinyanı Sorosun adamı kimi qəbul edirlər. Daxili böhran, diplomatik sahədəki uğursuzluqlar deməyə əsas verir ki, Nikol da tezliklə sələflərinin ardınca gedəcək.

Genetik yaddaş

Okeanın o biri üzündə də erməni lobbisi üçün xoş deyil. ABŞ konqresində Azərbaycan əleyhinə düzəlişə nail ola bilməmələri bir yana, Azərbaycanın torpaqlarının işğalı nəticəsində məcburi köçkünlərin pozulmuş hüquqları ilə bağlı düzəlişin konqresə təqdim olunmasının yaratdığı “duş effekti”nin təsiri keçməmiş Los-Anceles polisi erməni lobbisinin yalanını ifşa edib. Ermənilər sosial media platformalarında azərbaycanlıların bu şəhərdə keçirilmiş aksiyalarda silahlı olduqlarını, bununla bağlı polisə məlumat verdiklərini, polisin onların silahlarını müsadirə etdiyini, ancaq aksiya gedə-gedə onlara geri qaytardığını iddia ediblər.

Nə qədər də gülməli səslənir, deyilmi? ABŞ polisinin bu cür addım atması üçün hansı marağı ola bilər?! Erməni kimliyi, böhtançılıq, dezinformator genetik yaddaşı, deməli, dağları, dərələri, okeanları aşsan da, özünü göstərməlidir.

Azərbaycanlıların Orduya dəstək aksiyası, arxiv şəkli
© Photo : Consulate General of the Republic of Azerbaijan in Los Angeles

İslam kasıblığı

Birləşmiş Ərəb Əmirliklərində ərəb dünyasında ilk atom elektrik stansiyası – “Baraka” işə salınıb. Dünyanın neft ehtiyatlarının 10%-nə sahib olan, ən zəngin ölkələrdən birinə çevrilmiş BƏƏ-nin yalnız indi belə bir stansiyaya sahib olması islam dünyasının elm və texnologiyaya münasibəti, bugünkü dünyanın çağırışlarından nə qədər geri qaldığının göstəricisi sayıla bilər. Bu, hələ islam dünyasının ən qabaqcıl ölkələrindən biridir. Bəli, təəssüflər ki, bu gün dünyanın ən geridə qalmış ölkələri sırasında müsəlmanların yaşadıqları ölkələr üstünlük təşkil edir. Bir zamanlar elmin beşiyi sayılan islam ölkələrinin orta əsrlərdən sonra bu sahədəki tənəzzülü onların qabaqcıq Qərbdən asılılığını şərtləndirib.

Sosial lift

Azərbaycan isə yeni texnologiyaların tətbiqində, eləcə də elm və təhsil sahəsində islam dünyasının aqibəti ilə üzləşmək istəmir. Postneft dövründə bizi yalnız insan kapitalı xilas edəcək. Odur ki, ölkəmizdə təhsilin prioritet istiqamətlərdən biri elan edilməsi təsadüfi deyil. Ötən həftənin ən mühüm hadisələrindən biri yeni təhsil nazirinin təyin olunması idi. Yeni nazir Emin Əmrullayev həftə ərzində ən çox müzakirə olunan sima idi. İnsafən, deyək ki, onun haqqında neqativ fikrə rast gəlmək mümkün deyildi. “Background”u və imici E.Əmrullayevdən gözləntiləri də artırır – hamı onun təhsil sahəsində ciddi nəticələr əldə edəcəyinə inanır.

Və başqa bir məsələ  - E.Əmrullayevin nazir təyin olunması idarəçilikdə sosial liftin işlədiyini də göstərir. Yəni ən yüksək postlara təyin olunmaq üçün “dayday” tələb olunmur, bilik və bacarıqlar, işgüzarlıq və müsbət imic lifti hərəkətə gətirə bilir.

SMM narkotacirlər

Sosial şəbəkələr bu gün biznes sahələrinin inkişafında əhəmiyyətli rol oynayır. Şirvan şəhərində narkotik satıcısı da bu imkanlardan istifadə etmək istəyib.  Ancaq polis gəncə mane olub. Məlum olub ki, təqsirləndirilən şəxs S.Məmmədov müxtəlif sosial şəbəkələrdə canlı yayımlar açıb və izləyicilərə psixotrop maddə olan metamfetaminin hansı qaydada istifadə edilməsini göstərib, eyni zamanda narkotik vasitələrin həm alışı, həm də satışı ilə məşğul olduğunu qeyd edərək ticarəti genişləndirmək istəyib. Amma göründüyü kimi, alınmayıb...

Pul xoşbəxtlikdirmi?

Həftənin daha bir yaddaqalan hadisəsi kriminalla bağlıdır. Eyni həyətdə yaşayan qardaşlar arasında yaranan mübahisə qanla nəticələnib. Belə ki, sərxoş vəziyyətdə olan 50 yaşlı N.Şirinov qardaşı, 1957-ci il təvəllüdlü Z.Şirinova bıçaqla hücum edərək əvvəlcə sağ qoluna, sonra isə sinə nahiyəsinə xəsarət yetirib. Daha sonra o, bıçağın tiyəsi ilə qardaşı oğlunun göz nahiyəsinə zərbə endirib. Məlumata görə, Z.Şirinovun sinəsinə dəyən bıçaq zərbəsi köynəyin cibindəki pula batdığından dərinə işləməyib və onun həyatını xilas edib. Deməli, pul, həqiqətən də bəzən xoşbəxtlikdir. Və ya hansısa fikir adamının söylədiyi kimi – “Pul xoşbəxtlik gətirmir, amma bədbəxtlik baş verəndə çox kömək edir”.

888
Əlaqədar
Ağsaqqalın resepti, amerikalının məktubu, kollektiv mübarizə və toylar
“Gallup”, Türkiyənin əzələsi və "oh, my god!"
Yəhudi şagird, ala qarğa, Rəşad Sadıqov və dərə-təpə düz, iki yüz
"Food City", “beşinci təkər” və Rəhim Qazıyev
"Bu, bir oyundur" dediyimiz COVİD-19 artıq başımıza oyun açır
Leonardo Di Kaprio, arxiv şəkli

"Apple" Di Kaprio: Hollivudda birgə filmlər çəkiləcək

0
(Yenilənib 23:28 05.08.2020)
Di Kaprio və "Apple"-in ilk layihəsi Martin Skorsezenin rejissoru olduğu "Çiçəkli ayın qatilləri" (Killers of the Flower Moon) filmi olacaq.

BAKI, 5 avqust — Sputnik. Amerikalı aktyor Leonardo Di Kaprio və onun "Appian Way" kino şirkəti "Apple" şirkəti ilə film və serialların çəkilişinə dair müqavilə imzalayıb. Sputnik Azərbaycan xəbər verir ki, bu barədə məlumatı "Hollywood Reporter" yayıb.

Di Kaprio və "Apple"-in ilk layihəsi Martin Skorsezenin rejissoru olduğu "Çiçəkli ayın qatilləri" (Killers of the Flower Moon) filmi olacaq. Film Devid Qrannanın eyni adlı romanı əsasında çəkiləcək. Filmə 200 milyon dollar maliyyə ayrılıb. Baş rolları Di Kaprio və Robert De Niro oynayacaq. Korporasiya Elizabet Mossun baş rolu oynadığı və "Appian Way Productions"ın prodüserlik etdiyi "Parlayan qızlar" (The Shining Girls) serialını da birlikdə ərsəyə gətirəcək", - deyə məlumatda bildirilir.

Di Kaprio, "Appian Way" və "Apple"-in əməkdaşlığı bununla yekunlaşmayacaq.

"Appian Way Productions" üçün bu müqavilə serial çəkilişi sahəsində ilk addım olacaq. Şirkət daha əvvəl "Paramount Pictures" və "Warner Bros" kinostudiyaları ilə filmlərin istehsalına dair sazişlər imzalamışdı.

Xatırladaq ki, bundan əvvəl Di Kaprionun şirkəti Oldos Haqslinin "Ada" adlı sonuncu romanının serial ekranlaşdırılmasına prodüserlik etməyi nəzərdə tutub.

0